นผลซึ่งใช้เวลามากกว่าเจ็ดวันทีเดียว “เอาละทุกคนพวกเรามาดูกันว่ามันจะทำงานได้หรือไม่” หนิงอันประกาศเสียงดังท่ามกลางท้องฟ้าโปร่ง สายลมพัดเย็นสบาย ทุกชีวิตในหมู่บ้านไหลชุนรวมถึงครอบครัวหยู ครอบครัวยง หรือแม้แต่เจ้าเมืองต่างก็พากันมาดูสิ่งประดิษฐ์นี้อย่างพร้อมหน้าพร้อมตาพวกเขาต่างเต็มไปด้วยความคาดหวังว่าสิ่งที่ตนลงแรงไปจะสำเร็จเช่นเดียวกับหนิงอันและสายนํ้าไหลที่ไหลมาจากในป่าได้ทำให้ความพยายามของทุกคนไม่สูญเปล่าเมื่อกงล้อไม้ที่ติดกระบอกไม้ไผ่นั้นเริ่มหมุน175
“มะ…มันหมุนแล้ว” ชายหนุ่มผู้ที่เป็นส่วนหนึ่งในกังหันนํ้าตะโกนขึ้นนํ้าเสียงของเขาฟังดูติดขัดจากนั้นนํ้าตาของลูกผู้ชายก็ไหลออกมาไม่เพียงแค่ชายหนุ่มคนนี้เท่านั้นที่หลั่งนํ้าตาเนื่องจากชาวบ้านที่พากันมาดู เมื่อเห็นภาพนํ้าไหลมาตามท่อไม้ไผ่ไม่ว่าจะคนแก่หรือเด็กก็พากันรํ่าไห้ออกมาอย่างตื้นตันใจ“ข้าเกิดมาจนจะลงโลงอยู่แล้วเพิ่งจะได้เห็นอภินิหารราวเทพเซียนแบบนี้เป็นครั้งแรก กงล้อที่ไม่มีใครผลักสามารถเคลื่อนที่เองได้” คำพูดของชายชราทำให้หนิงอันที่กำลังหลั่งนํ้าตามองเขาอย่างตกใจและในขณะที่นางกำลังจะอธิบายให้เขาฟังก็มีผ้าเช็ดหน้าสีขาวผืนหนึ่งยื่นมาตรงหน้า“เช็ดซะ” เหลียนเซียวมู่ตงผู้เป็นเจ้าของผ้าพูดขึ้น“ขอบคุณเจ้าค่ะ” มือน้อยของเด็กหญิงยื่นมือไปรับผ้าเช็ดหน้าที่สะอาดผืนนั้นมาเช็ดหน้าสั่งนํ้ามูกก่อนที่คิดว่าจะยื่นคืนให้เขาดีหรือไม่176
“เก็บเอาไว้