มันคือสิ่งใด
เมื่อลูก/หลานของตนยอมรับแต่โดยดีผู้ใหญ่ทั้งสามภายในบ้านก็หยุดอบรมเด็กหญิงเช่นเดียวกันยกเว้นเรื่องของกุยเฮยที่พวกเขายังค่อนข้างกังวลเป็นพิเศษ “เสี่ยวอันเจ้าจงระวังเรื่องของกุยเฮยให้ดีนะ” เสียงเนิบช้าของหญิงชรากล่าวเตือน“ข้าทราบแล้วเจ้าค่ะ” คนตัวเล็กตอบรับอย่างเชื่อฟังเมื่อคนในครอบครัวเข้าใจกันดีแล้ว ดังนั้นอันอันจึงได้ลุกขึ้นไปจัดการตนเองเพื่อไปฝึกซ้อมในตอนเช้าเฉกเช่นทุกวันกระทั่งครึ่งวันเจ้าตัวก็เดินไปหาอาจารย์ชราเพื่อเรียนเรื่องสมุนไพรและเตรียมยาเป็นรอบที่สองให้กับผู้ป่วย“ท่านอาจารย์วันนี้ข้ามีสิ่งพิเศษจะมอบให้ท่านด้วย แต่ว่าท่านรอสักครู่นะเจ้าคะ” จบคำของเจ้าตัว ฉู่เกอยังไม่ทันตอบรับหรือปฏิเสธลูกศิษย์ตัวน้อยก็วิ่งปร๋อ ออกจากลานบ้านของตนไปเสียแล้ว131
หนิงอันหายไปเพียงหนึ่งเค่อเนื่องจากเรือนของคนทั้งสองอยู่ไม่ไกลกันและเมื่อฉู่เกอเห็นสิ่งที่ศิษย์น้อยอุ้มมาในอ้อมแขนดวงตาของเขาก็แย้มยิ้มอย่างมีความสุข“ศิษย์รักนี่คือสุราเยียจือที่เจ้าหมักไว้ใช่หรือไม่” ไม่ต้องรอให้ศิษย์ตัวน้อยพูด เพียงเห็นรอยยิ้มกว้างของคนตัวเล็กเขาก็รู้ได้ทันทีว่าตนเข้าใจถูก“ท่านอาจารย์ค่อย ๆ จิบนะเจ้าคะ อากาศช่วงนี้เหมาะแก่การดื่มสุรายิ่ง ส่วนตัวข้านั้นหลังจากเตรียมยาให้พี่ชายตงเรียบร้อยศิษย์ขอตัวไปทุ่งนาก่อน” อันอันยื่นไหสุราขนาดกลางไปด้านหน้าของคู่สนทนาในขณะพูด“ที่เจ้าเอาสุราไหนี้มาให้ข้าเพื่อติดสินบนจะ
