่เด็กทั้งคู่ปลอดภัยดี
ในระหว่างที่เด็กทั้งสองกำลังจะยืนขึ้นเพื่อลุกจากทุ่งนามือของเหลียนเซียวมู่ตงก็ดูเหมือนว่าจะสัมผัสเข้ากับตัวอะไรเขาจึงได้หยิบมันขึ้นมาแกว่งไปยังนํ้าที่ห่างจากตัวไม่ไกล
“ท่านไม่ขึ้นมาหรือ” อันอันเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเด็กชายยังไม่ยืนขึ้นสักที “ขึ้นสิแต่ว่าดูเหมือนว่าข้าจะจับตัวอะไรได้” คำตอบของเขาทำให้หนิงอันและผู้คนพากันแปลกใจ
“มันอยู่ไหน” อันอันถามขึ้นทันที เหลียนเซียวมู่ตงก็แบมือให้เด็กหญิงดูเช่นเดียวกับชาวบ้านเมื่อเห็นเจ้าตัวที่ว่า
“เจ้าตัวนี้มาอีกแล้ว” คำพูดนี้ทำให้อันอันมองเขาเพื่อขอคำอธิบายเพิ่ม “เราเห็นมันมาตลอดเวลาที่ทำนานั่นแหละหาก142
ใครไม่ระวังก็จะโดนมันหนีบได้เลือดมาก็หลายครั้งโยนทิ้งยังไง ก็ไม่หมดไปสักที
“ท่านอาไม่รู้หรือเจ้าคะว่ามันกินได้” คำพูดของคนตัวเล็กได้เปิดโลกใบใหม่ให้กับกลุ่มคนเหล่านี้อีกครั้ง
“มันกินได้อย่างนั้นหรือ จะว่าไปรูปร่างของมันก็ดูคล้ายกุ้งที่เจ้านำมาย่างอยู่นะหรือว่ามันก็คือกุ้งเหมือนกันแต่ทำไมดูแล้วมันก็ไม่เหมือนซะทีเดียวล่ะ”
“มันก็เรียกว่ากุ้งมังกรเล็กเจ้าค่ะ มีเนื้อน้อยแต่สามารถนำไปทำอาหารได้อย่างเช่นเอามาผัดกับฮวาเจียว” จบคำของเด็กหญิงที่พวกเขาต่างยกย่องให้เป็นปราชญ์ตัวน้อย
“ฮวาเจียวอย่างนั้นหรือถ้าอย่างนั้นพวกเราก็คงกินไม่ไหวหรอกมันมีราคาแพงเกินไป” อานไท่พูดขึ้น
หนิงอันได้ยินคำกล่าวนี้ก็ให้รู้สึกมึนงงเพราะตามที่นางรู้มานั้นไม่
