ี่หม่านและเดินย้อนกลับไปยังภูเขาด้านหลัง84
“ฉงฉง เจ้าลาย” หนิงอันส่งเสียงเรียกสัตว์ตัวใหญ่ทั้งสองอย่างดีใจเมื่อมองเห็นเจ้าสองตัวที่มีตะกร้ารังผึ้งอยู่บนหลัง“เจ้านาย” สัตว์ตัวใหญ่ทั้งสองเรียกเด็กหญิงอย่างดีใจไม่แพ้กัน “พวกเจ้าจะไปส่งนํ้าผึ้งอย่างนั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นหลังส่งเสร็จแล้วช่วยกลับมารับข้ากับอาจารย์ปู่ที่สำนักศึกษาด้วยนะข้าจะขึ้นภูเขา”สัตว์ทั้งสองตัวตอบรับพร้อมกัน ฉู่เกอรู้สึกชินตากับภาพที่ลูกศิษย์สนทนากับสัตว์ร้ายไปเสียแล้วแต่ไม่ใช่กับแขกผู้มาใหม่ของหมู่บ้านที่ตอนนี้กำลังหยิบกระบี่ของตนหลังจากที่ตื่นขึ้นมาแล้วออกมาเดินเล่นในตอนแรกเขาคิดว่าตนตาฝาดที่เห็นทั้งหมีและเสือมาเดินอยู่ด้วยกันจนกระทั่งเห็นมันเดินเข้ามาใกล้แต่ที่ผิดคาดก็คือสัตว์ร้ายทั้งสองนั้นทำเพียงปรายตามองเขาเพียงแค่นั้น ก่อนที่พวกมันจะเดินผ่านไปอย่างเฉยเมยแต่เส้นทางที่พวกมันพากันเดินไปคือในหมู่บ้านดังนั้นเขาจึงตั้งใจจะมาเรียกท่านเผยเพื่อให้ออกไปจัดการกับสองสัตว์ร้ายด้วยกัน85
ก็เป็นช่วงเวลาที่เขาเห็นเด็กหญิงที่ทำให้ตนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี “พี่ชายท่านจะไปไหน” หนิงอันถามขึ้นอย่างสงสัย“ข้าจะไปตามท่านอาเผยให้ไปจัดการกับสัตว์ร้ายที่กำลังมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้าน” คำตอบของเขาทำให้อาจารย์กับศิษย์มองหน้ากัน“ท่านหมายถึงหมีดำตัวใหญ่ กับเสือโคร่งตัวโตที่มีแผลเป็นกลางใบหน้าใช่หรือไม่” คำพูดของคนตัวเล็กทำให้ใบหน้าเด็กชายเลิกคิ้ว
