มองนางอย่างแปลกใจ“เจ้ารู้” เด็กชายย้อนถาม “เจ้าค่ะ ทั้งสองตัวเป็นสหายของข้าเอง และไม่ได้มีเพียงแค่มันนะเจ้าคะ ยังมีหมีดำอีกสามตัวกับผึ้งอีกหนึ่งฝูงด้วย” อันอันกล่าวออกไปรวดเดียวโดยไม่นำพาว่าได้ทำผู้ฟังรู้สึกแบบไหน“เจ้าเป็นตัวประหลาดหรือ ข้าแค่มีอินทรีตัวเดียวกว่าจะฝึกให้เชื่องยังต้องเลี้ยงมาตั้งแต่มันยังเล็ก แต่เท่าที่ข้าเห็นหมีกับเสือดูแล้วอายุมันน่าจะมากกว่าเจ้าเสียอีก” คำพูดของคนอายุมากกว่าทำให้ใบหน้าของหนิงอันเปลี่ยนไป “อาจารย์ปู่เขาว่าข้า”86
เด็กหญิงจึงได้ฟ้องต่อชายชราเพื่อหาความยุติธรรมให้ตนที่จู่ ๆคนผู้นี้ กล้ามาว่านาง“ศิษย์น้อยในตอนแรกอาจารย์ก็คิดเหมือนกับเขานั่นแหละเพราะเจ้ามันมีความสามารถมากเกินไปเพียงแต่ตอนนี้ข้าชินแล้ว” คำตอบของชายชราทำให้หนิงอัน “…” พูดไม่ออกทั้งสามคนยืนอยู่หน้าสำนักศึกษาจนกระทั่งฉงฉงกับเจ้าลายเดินย้อนกลับมา “เจ้านายข้ามาแล้ว” เสือตัวใหญ่รีบกระโจนมาทางเด็กหญิงอย่างเริงร่าทำให้มู่ตงคว้าคอเสื้อคนตัวเล็กให้มายืนหลบด้านหลังตนทว่ายังที่เขาไม่ทันได้ทำอะไรก็มีเสียงเล็ก ๆ สองเสียงพูดขึ้นพร้อมกัน “ฉงฉง เจ้าลาย” ยงฮ่าวกับอานเจิงพูดพร้อมกับวิ่งเข้ามากอดเสือกับหมีอย่างรักใคร่“พี่สาม พี่สี่ พี่มู่ตาน พี่เจินซาน พวกท่านเรียนเสร็จแล้วอย่างนั้นหรือ” หนิงอันโผล่หัวออกมาจากด้านหลังของคนที่ยืนบังตนถามเด็กต่างวัยทั้งสี่อย่างสงสัย“ใช่แล้วล่ะ ว่าแต่เจ้ามายืนอยู่ตรงนี้ทำไม ท
