้าอยากบอกทุกคนด้วยซํ้าเผื่อว่าในอนาคตคนทั้งแผ่นดินสามารถทำเกลือเป็น ราคาของมันจะได้ถูกลงไม่แพงเหมือนอย่างในตอนนี้อีกทั้งยังมีข้อได้เปรียบมากกว่าอีกหลายแคว้นด้วย” คำตอบของหนิงอันทำให้คนถามพอใจมากทีเดียว92
(หากเรื่องนี้สามารถทำได้ย่อมจะเป็นประโยชน์ต่อแผ่นดินจริง ๆ นั่นแหละเอาไว้เมื่อไหร่ที่ท่านพี่ได้บรรลุจุดประสงค์เขาจะต้องบอกเรื่องนี้อย่างแน่นอน) เด็กชายคิดก่อนที่เขาจะเอ่ยปากเตือนคนตัวเล็กอย่างเป็นห่วง “เด็กน้อยข้าขอเตือนเจ้าว่าอย่าได้พูดเรื่องเกลือออกไปอีก เนื่องจากแผ่นดินในตอนนี้ยังไม่มั่นคง หากมีผู้ไม่หวังดีกับเจ้าอาจจะเป็นการเรียกหายนะมาสู่ตนเข้าใจหรือไม่” คำกล่าวของเขาทำให้หนิงอันพยักหน้าตอบรับอย่างเชื่อฟัง“เข้าใจแล้ว” ในอนาคตเมืองแห่งนี้จะถูกปกครองโดยคนผู้นี้ถ้าไม่เชื่อเขาจะให้ไปเชื่อใครกันล่ะ
เด็กชายค่อนข้างพอใจไม่น้อยเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กยอมเชื่อฟัง “เสี่ยวเจิงมีคนจะมาแย่งน้องน้อยอีกแล้ว” ยงฮ่าวหันหัวไปกระซิบกับคนที่นั่งอยู่ข้างหลังตนโดยไม่รู้ว่าคำพูดแสนเบานี้ทำให้ผู้ที่นั่งอยู่สุดท้ายได้ยินด้วย (ข้าจะไปแย่งนางทำไม) เขาคิดอย่างฉงนหลังจากผ่านโรงงานเกลือมาก็มาถึงดงฝูงผึ้งขนาดใหญ่คราวนี้สองตาของเด็กชายผู้มาใหม่จึงได้เบิกกว้างอย่างลืมตน93
“เด็กน้อยนี่เจ้าบอกว่าผึ้งฝูงหนึ่งอย่างนั้นหรือ ข้าว่าที่เห็นในตอนนี้มันหลายฝูงต่างหาก” คำกล่าวของเขาไม่เกินจริงเนื่องจากไม่ว่ามองไปที่ต้นไม้ต
