กหญิงทันทีในระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังมีความสุขอยู่บนรถม้า นางก็เปิดหน้าต่างดูรอบ ๆ ด้านด้วยความอยากรู้อยากเห็นกระทั่งดวงตากลมโตของนางสบเข้ากับดวงตาหงส์ของเด็กหญิงวัยไม่เกินสิบปีคนหนึ่ง(จะใช่นางไหม) อันอันคิดอย่างว้าวุ่น ไวเท่าความคิดเพื่ออยากจะพิสูจน์ความจริงดังนั้นนางจึงได้ตะโกนขึ้นเสียงดังเพื่อให้ย่วนเฉาจอดรถม้า “ท่านอาเฉาหยุดรถม้าก่อนเจ้าค่ะ” ทำให้หยูเจียงที่กำลังหนังอ่านเอกสารของตนอยู่ตกใจ52
“ลูกรักเกิดอันใดขึ้น” เขาวางสิ่งที่อยู่ในมือลงถามขึ้นทันที“ท่านพ่อข้าขอตัวสักครู่นะเจ้าคะ” อันอันตอบไม่ตรงคำถามอีกทั้งยังผลักประตูรถม้าออกก่อนที่จะใช้วิชาที่ได้รํ่าเรียนมากระโดดลงไปยืนบนพื้นอย่างสวยงามหยูเจียงได้แต่มองตามแผ่นหลังเล็ก ๆ ของลูกสาวที่วิ่งหายลับไปอย่างรวดเร็วอย่างเป็นห่วง (ตอนนี้ข้าชักไม่แน่ใจแล้วว่าการให้นางเรียนวรยุทธถูกหรือผิดกัน) ผู้เป็นพ่อได้แต่นึกปลง53
