ส่วนเรื่องที่ดินนั้นเอาไว้กลับถึงหมู่บ้านก่อนค่อยว่ากัน
พระอาทิตย์ดวงโตเริ่มหม่นแสงลงบ่งบอกว่ายามนี้บ่ายคล้อยมากแล้ว “ปลายยามเซินแล้วพวกเรากลับกันเถอะหากมืดคํ่าขึ้นมาจะลำบาก” เสียงแหบพร่าของฉู่เกอกล่าวเตือน658
หลังจากที่เขากับสองเด็กหนุ่มจัดการกับงูเหลือมจนได้ชิ้นส่วนที่ต้องการมาจนครบคนทั้งสามก็เดินมารวมตัวกับผู้ที่กำลังยุ่งอยู่กับการเก็บของทะเล
การเดินทางออกจากป่าแม้ว่าจะได้ของมามากมายทว่าพวกเขาก็ไม่ต้องแบกเองเนื่องจากได้พ่อหมีที่แข็งแรงขึ้นเป็นผู้อาสาจะแบกให้ ดังนั้นหลังของเจ้าตัวจึงเต็มไปด้วยตะกร้าที่ใส่ของทะเลรวมถึงตะกร้าที่ใส่ลูกมะพร้าวอยู่จนเต็ม
และเมื่อฉงซานผู้ที่หนิงอันนั่งอยู่บนหลังเดินผ่านบริเวณที่ตนจำได้ว่าต้นไม้แห้งตายไปแล้ว ทว่าในตอนนี้พวกมันกำลังมีชีวิตอีกทั้งยังเริ่มแตกใบอ่อนซึ่งผิดจากฤดูกาลด้วยความตื่นตะลึง‘กุยเฮยนี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการจะบอกข้าใช่ไหม’ คำพูดนี้ทำให้เสียงเล็กของเต่าน้อยตอบกลับมาด้วยคำถาม ‘เจ้าคิดว่ายังไงล่ะ แต่เอาเถอะไม่มีใครพูดอะไรหรอก’
ในระหว่างการเดินทางออกจากป่าสัตว์นักล่าอย่างเสือก็เริ่มรู้สึกตื่นตัวทำให้ชายหนุ่มต่างวัยทั้งสามที่นั่งบนหลังของมันรู้สึกได้659
“อันอัน เจ้าลายเป็นอันใดไม่รู้ดูมันตื่นตัวแปลก ๆ” หยูเจียงรีบเอ่ยถามบุตรตัวน้อยเพราะในตอนนี้ไม่เพียงแต่เจ้าลายเท่านั้นเนื่องจากพ่อหมีแม่หมีก็สัมผัสได้เช่นกัน
เพียงพริบตาเดียวกลิ่นสาบสางของสัต
