กายแข็งแรงจะยอมให้มันทำตามปรารถนาได้โดยง่าย ฉงต้ารีบกระโจนเข้าไปหาผู้ที่กำลังหนีทันที
จากนั้นเสียงตูมก็ดังขึ้นทั้งคน และเสือรวมถึงลูกหมีต่างหันหลังกลับไปมองทางต้นเสียงซึ่งอยู่ด้านหลังภาพเบื้องหน้าเป็นหมีร่างผอมตัวใหญ่นั่งนิ่งเอาหลังพิงกับต้นไม้ที่หักโค่นจากการกระแทกของเจ้าตัวอย่างอ่อนแรง
‘กุยเฮยมันจะตายไหม’ หนิงอันกลืนนํ้าลายลงคอถามออกไปอย่างหวาดหวั่น เช่นเดียวกับเสือลายที่ตอนนี้กำลังหดหัวของมันด้วยความกลัวต่อแม่หมี
‘หากเจ้าไม่ห้ามความเลือดร้อนของฉงต้าแล้วละก็ พ่อหมีอาจตายได้เนื่องจากเรี่ยวแรงของมันเหลือน้อยเต็มที’ กุยเฮยจงใจพูดขึ้นเสียงดังเพื่อหวังให้แม่หมีได้ยินยกเว้นเพียงมนุษย์คนอื่นนอกจากหนิงอันที่เข้าใจภาษาของเจ้าตัว
“ฉงต้าเจ้าอยากให้เขาตายหรือ ถ้าเป็นอย่างนั้นพวกเราจะดั้นด้นตามหาทำไม” หนิงอันเข้าใจความโกรธของแม่หมีแต่ถ้า633
หากนางไม่พูดอย่างนี้ออกไปเกรงว่าจะลดโทษะของฉงต้าได้ไม่มาก
ฉงต้าส่ายหัวไปมาทั้งนํ้าตา ทำให้หมีดำตัวใหญ่ไม่แพ้กันพยายามฝืนร่างกายของตนลุกเดินสี่เท้าเข้ามาหามัน ท่าทางของหมีตัวใหญ่สองตัวที่กำลังงอนง้อกันทำให้ผู้คนอดเอ็นดูไม่ได้
กระนั้นฉงต้าก็ยังไม่อยากจะให้อภัยสามีหมีโดยง่าย หนิงอันผู้อยากรู้ว่าหมีทั้งสองพูดอะไร ‘เฮยเฮยแปลให้ข้าฟังที’ เจ้าตัวจึงได้ร้องขอต่อสหาย
‘ข้าไม่อยากแปลเลย ฟังแล้วขนลุก’ เต่าตัวน้อยพูดพลางส่ายหัวเล็ก ๆ ไปมา ‘น่านะข้าอยากรู้’ หนิงอันยังคง
