ในแดนยมโลกอันมืดหม่น กฎเต๋าเซียนแผ่รัศมีลึกลับ ประกายดาบเงากระบี่พริบพราย ทะเลโลหิตสาดซัด
พลังในกายโอวหยางจั๋วรื่อหลากสิ้นไปอย่างรวดเร็วสุดกู่
“ในเมื่อพวกเจ้าจะไม่ปล่อยข้าไป! ก็ตกตายด้วยกันซะ!”
โอวหยางจั๋วรื่อรู้ว่าหากสถานการณ์ยังยืดเยื้อเช่นนี้ เขามิอาจพ้นความตายแน่ ๆ ดวงตาจึงเผยความเด็ดเดี่ยวเฉียบขาด ส่งพลังทั้งหมดที่เหลือเข้าสู่กระบี่เซียนทั้งสิบ
เจียงผิงอันสังเกตพบการเปลี่ยนแปลงปราณในกระบี่เซียน สีหน้าก็แปรเปลี่ยนรุนแรง
เขาเคยจุดชนวนระเบิดศาสตราเซียนมามากมาย คุ้นชินกับคลื่นพลังที่เกิดจากการระเบิดศาสตราเซียนยิ่ง จึงประจักษ์ว่าโอวหยางจั๋วรื่อคิดระเบิดกระบี่เซียนทั้งสิบ
กระบี่เซียนทั้งสิบนี้เทียบฤทธิ์ได้กับอาวุธวิเศษระดับเซียนปฐพีชิ้นหนึ่ง หากพวกมันระเบิด พลังรุนแรงจากมันก็เกินรับไหว
“ถอยเร็ว!”
เหมียวเสียหน้าเสีย ตะโกนบอกเจียงผิงอัน
“เจ้าหยุดเขาไว้!”
เจียงผิงอันมิได้หนี ร่างของเขาพลันแยกเป็นสามร่าง แต่ละร่างต่างยกมือขึ้น เร่งอักขระศักดิ์สิทธิ์สายความเร็วสะบัดมือวาดอักขระเซียนเร็วจี๋
กระบี่เซียนทั้งสิบระดับสูงอย่างยิ่ง พวกมันจะไม่ระเบิดในชั่วกาลสั้น ๆ เจียงผิงอันจึงมีโอกาสได้วาดอักขระ
พลังทั้งหมดในกายถูกอักขระเซียนเหล่านี้ดึงออกไป พวกมันเหินเข้าหากระบี่เซียนทั้งสิบ ทำให้สิบกระบี่เซียนที่เจียนระเบิดพลันสงบมั่นคงสุดขั้ว
นี่คือ ‘วิชาเสริมแกร่งยุทธภัณฑ์’ ซึ่งสามารถยกระดับอาวุธวิเศษเสริ
