มฤทธิ์ยุทธภัณฑ์ต่าง ๆ ได้
โอวหยางจั๋วรื่อซึ่งกำลังจะระเบิดกระบี่เซียนตะลึงทื่อไป
เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่ากระบี่เซียนแข็งแกร่งขึ้นอีกขั้น
เจียงผิงอันถึงกับเสริมพลังอาวุธวิเศษระดับเซียนได้!
นี่มิใช่ประเด็น ประเด็นอยู่ตรงที่เจียงผิงอันเสริมพลังอาวุธวิเศษให้ศัตรูอย่างเขา!
เมื่อระดับของกระบี่เซียนเพิ่มขึ้น พลังที่เดิมทีเพียงพอจุดระเบิดกระบี่เซียนก็กลายเป็นไม่พอ มิอาจทำให้กระบี่เซียนเหล่านี้ระเบิดตัวเองได้แล้ว
พลังในตัวโอวหยางจั๋วรื่อหมดสิ้น
ทั้งเหมียวเสียและโอวหยางจั๋วรื่อต่างจังงัง
แบบนี้ก็ได้ด้วยหรือ?
เจียงผิงอันผ่อนลมหายใจยาวอย่างโล่งอก โชคยังดีที่โอวหยางจั๋วรื่อเหลือพลังไม่มาก หาไม่ การเสริมพลังเล็กน้อยเช่นนี้ย่อมมิอาจเลี่ยงการระเบิดของศาสตราเซียนได้เลย
เขานำสองร่างหวนสู่โลกใบน้อย การเสริมพลังศาสตราเซียนทำให้พลังของเขาถูกสูบหมดสิ้น มิอาจต่อสู้ต่อไปได้ ที่เหลือขึ้นกับศิษย์พี่หญิงของเขาแล้ว
เหมียวเสียฉวยโอกาสนี้ใช้ ‘ร่างวิญญาณเทวา’ ที่เจียงผิงอันสอนให้ อาศัยพลังป้องกันเบ็ดเสร็จใช้ร่างรับสิบกระบี่เซียนแล้วโยนสู่ตะวันเบื้องบน
โอวหยางจั๋วรื่อสิ้นหวังจนหนทาง ทราบแล้วว่าทุกสิ่งจบสิ้น มิคาดเลยว่าแค่เขามากำจัดผู้ฝึกตนที่ไม่บรรลุเซียนคนเดียว นอกจากจะล้มเหลว ชีวิตเขายังจะสิ้นไปด้วย
เขาจ้องมองเจียงผิงอันอย่างเคืองแค้น ทุกอย่างเป็นเพราะสารเลวนี่ เขาจึงมาถึงจุดนี้ได้ หากเจียงผิงอันไม่ริบพรสวรรค์เขา
