กจึงทำให้เขาทั้งสองหูตั้งรอฟัง “ท่านไม่กลัวหรือ” เสียงอ่อนหวานของหมิงจูถามเขาแฝงไว้ด้วยความกังวลภายในอกของยงเผยลิงโลดซึ่งตรงข้ามกับใบหน้า “ข้าดีใจที่เจ้าเป็นห่วง” วาจาของเขาอ่อนนุ่มผิดกว่าปกติทำให้จือฉีกับมู่เทาสำลักจนไอออกมา“พวกเจ้าว่างกันนักก็ไปดูนายช่างให้ข้าที” นํ้าเสียงของคนพูดทำให้เด็กหนุ่มวัยสิบหกรีบทะยานตัวออกไปจากครรลองสายตาของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว554
หมิงจูได้แต่มองคนข้างกายอย่างตำหนิ “ท่านเข้มงวดเกินไปหรือไม่” นํ้าเสียงของนางเข้มขึ้นเล็กน้อย“เจ้าก็รู้ว่าข้าแค่หยอกพวกเขาเล่น ภรรยาเรามาคุยเรื่องของเรากันต่อดีหรือไม่” นํ้าเสียงของชายหนุ่มอ่อนลงผิดกับพูดกับศิษย์ลิบลับหมิงจูกะพริบตามองเขาสีหน้าเต็มไปด้วยคำถาม “เรื่องของเราคืออะไร” นางเอ่ยปากอย่างมึนงง“ก็เมื่อไหร่เจ้าจะให้ข้าเข้าไปนอนกับเจ้าได้ยังไงล่ะ”คำพูดอันตรงไปตรงมาของยงเผยทำให้ใบหน้าของหญิงสาวร้อนผ่าว“มันใช่เวลาที่ท่านจะมาพูดเรื่องนี้หรือไม่” หมิงจูส่งค้อนให้เขากล่าวออกมาไม่เต็มเสียง555