ารค้าแล้ว อีกทั้งยังได้ตั้งห้าส่วนลองเอาออกมาให้อาจารย์ดูสักร้อยเม็ดก่อนก็แล้วกัน “กุยเฮยเอามาสักหนึ่งร้อยเม็ดก็แล้วกัน”
จบคำพูดของเจ้าตัวยาที่อยู่ในขวดกระเบื้องก็วางเรียงอยู่กับพื้นตรงหน้าของเด็กหญิงเป็นจำนวนสิบขวด
‘หนึ่งขวดมีสิบเม็ด’ เสียงเล็ก ๆ ของกุยเฮยพูดออกมา‘ขอบใจเจ้ามาก วันนี้อยากกินอะไรข้าจะทำให้’ อันอันกล่าวเสียงอ่อนอย่างอารมณ์ดี
‘กุ้งย่างก็แล้วกัน’ กุยเฮยยังคงติดใจในรสชาติของกุ้งตัวใหญ่พูดขึ้นนํ้าลายสอ
‘ไม่มีปัญหา อันอันจัดให้’ หลังกวาดขวดยาทั้งสิบเก็บไว้ในอกเสื้อแล้ว เด็กหญิงก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาพี่ทั้งสามทันที
“น้องเล็ก” อานเจิงส่งเสียงเรียกพร้อมกับเร่งรีบเดินไปหาน้องน้อยเช่นเดียวกับยงฮ่าวและมู่ตาน499
“พี่สาม พี่สี่ พี่มู่ตานพวกเราไปดักกุ้งจับปลากันตรงบริเวณที่นากันเถอะ วันนี้ท่านพ่อบอกว่าจะนำชาวบ้านกับทหารมาขุดลอกคลอง” อันอันพูดเข้าเรื่องทันที
มีหรือที่พี่ผู้ตามใจน้องจะกล้าขัดใจนาง ดังนั้นในตอนนี้เด็กทั้งสี่จึงได้มาอยู่บริเวณที่ผู้คนมารวมตัวกันเสียงพูดคุยระหว่างการทำงานของพวกเขาดังขึ้นให้เด็กน้อยได้ยินอย่างเซ็งแซ่
การทำงานของท่านเจ้าเมืองนั้นเร็วมากเขาแบ่งทหารออกไปหลายจุดตามหมู่บ้านที่มีอยู่เพียงยี่สิบหมู่บ้านรอบนอกเมืองให้หัวหน้าหมู่บ้านของแต่ละแห่งเป็นผู้จัดการแก้ปัญหาตามคำแนะนำ
จากนั้นหยูเจียงก็จะเป็นผู้ไปตรวจสอบในภายหลัง แต่เนื่องจากชายหนุ่มอาศัยในหมู่บ้านไหลชุน
