ยที่ให้ตนเป็นผู้ลงมือ “พี่สาม พี่สี่พวกท่านไปหาตะกร้าสานมาใส่ปลาเถอะ หามาเผื่อใส่กุ้งด้วย”
วันนี้มีการขุดคลองดังนั้นทำให้ปลากับกุ้งมากมายไหลมาตามหลุมของนางเป็นจำนวนมาก ในขณะที่นางกำลังง่วนอยู่กับการดูปลาที่เบียดเสียดกันอยู่ในหลุมขนาดกว้างที่ผู้เป็นพ่อช่วยขุด
ก็มีชายรูปร่างท้วมคนหนึ่งแม้จะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าเนื้อหยาบทว่ากลับไร้ซึ่งรอยปักชุนเดินเข้ามาหาเด็กหญิงทั้งสองคนกับหยูเจียง
“คารวะท่านที่ปรึกษาหยู” นํ้าเสียงของเขาฟังดูเป็นมิตรทำให้คนทั้งสามต่างแหงนหน้าไปทางต้นเสียงพร้อมกัน502
หยูเจียงลุกขึ้นยืนปัดมือของตนก่อนรับคารวะจากชายวัยกลางคนผู้นั้น “ท่านไห่” ชายหนุ่มกล่าวทักทายนํ้าเสียงดูค่อนข้างสนิทสนมกับเขาไม่มากไม่น้อย
สองเด็กหญิงแม้จะสงสัยในความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ทว่าตามมารยาทอันดีเด็กทั้งสองจึงได้กล่าวทักทายชายวัยกลางคนอย่างสุภาพ
“คารวะท่านลุง” สองเด็กหญิงต่างทำเหมือนกัน ไห่อิ่งมองใบหน้าเล็กของอันอันกับมู่ตานด้วยรอยยิ้มพร้อมกล่าวชม“เด็กดี”
“ที่ปรึกษาหยูสองคนนี่คือบุตรของท่านหรือขอรับ” ชายผู้มาใหม่ถามขึ้นอย่างใคร่รู้แกมสงสัยเนื่องจากเด็กหญิงทั้งคู่ค่อนข้างมีบุคลิกแตกต่างกัน
“เด็กคนนี้คือบุตรสาวของข้าขอรับนางชื่อหยูหนิงอันส่วนอีกคนเป็นหลานสาวชื่อหยูมู่ตาน” หลังสิ้นสุดคำพูดของหยูเจียงทำให้มู่ตานเบิกตามองนายท่านอย่างตกใจ503
เนื่องจากนางเป็นเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับพี่สาวไป๋หลานหากไม่ได้นา
