่ะ”สิ้นเสียงของเด็กหญิงก็บังเกิดเสียงร้องไห้ดังระงม‘กุยเฮยข้าทำอะไรผิด’ อันอันถามกับสหายคู่หูอย่างทำอะไรไม่ถูก ‘ข้าคิดว่าไม่ แต่ใจของมนุษย์ยากแท้หยั่งถึงเจ้าควรถามกับพวกนางไปตรง ๆ เถอะ’ เต่าตัวน้อยผู้มีชีวิตมานานนับพันปีแนะ488
ในขณะที่เด็กหญิงยืนละล้าละลังหยวนฟานก็เดินมาโอบกอดบุตรสาวตัวน้อยด้วยความรักอันท่วมท้นที่นางสามารถจะมอบให้บุตรได้ “ลูกแม่เจ้าได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากรู้หรือไม่”อันอันเงยหน้ามองมารดาใบหน้าเด๋อด๋าไม่เข้าใจ “เจ้าก็รู้ไม่ใช่หรือว่าการเกิดเป็นสตรีนั้นยากลำบากมากขนาดไหนโดยเฉพาะหลังแต่งงาน หากมีครอบครัวดีนั้นถือได้ว่าเจ้ามีพรที่ดีกระนั้นหากเจอครอบครัวไม่ดีพวกนางก็เป็นเหมือนทาสในเรือนจะหยิบจับสิ่งใดที ต้องมองใบหน้าของคนทั้งบ้าน สำหรับเรื่องเงินแล้วยิ่งเป็นเรื่องยากกว่าจะได้จับแต่ทว่าเจ้ากลับเป็นผู้หยิบยื่นโอกาสมากมายให้กับพวกนางดังนั้นพวกนางจึงดีใจกันมากจนร้องไห้ออกมา” หลังคำพูดของมารดาจบลงอันอันจึงผ่อนคลายลงในที่สุด
เวลาต่อมาเด็กหญิงก็ได้รับการขอบคุณจากหญิงหลากหลายวัยเสียงดัง อันอันจึงยืนนิ่งอย่างเขินอาย
ครั้นแล้วเด็กหญิงจึงได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจของตน ซึ่งคำพูดนี้ได้ทำให้หญิงหลากหลายวัยมองเด็กหญิงตัวน้อยอย่างชื่นชมมากขึ้นเป็นเท่าตัว489
“ข้าอยากจะบอกทุกท่านว่าคนที่สมควรได้รับการขอบคุณมากที่สุดก็คือตัวของทุกคนเอง” อันอันเว้นช่วง มองใบหน้าของหญิงหลากหลายวัยที่กำลังทำหน้าม
