ึนงง“หมายความว่ายังไงหรือแม่หนู” หญิงชราคนหนึ่งถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ
“หมายความว่าที่ข้ามีใจช่วยเหลือพวกท่านนั้นก็เพราะเกิดจากความดีของทุกคนเจ้าคะ หาไม่แล้วข้าคงไม่คิดช่วยเหลือดังนั้น คราวนี้พวกท่านต้องขอบคุณตนที่ไม่เป็นคนเห็นแก่ตัวเป็นคนดีมีนํ้าใจ เกื้อหนุนเอื้อเฟื้อขนาดตัวเองลำบาก ท่านยังแบ่งปันต่อคนอื่นโดยไม่นึกหวง ดังนั้นพวกท่านจึงได้รับสิ่งตอบแทน” เสียงเล็ก ๆ ของหนิงอันแทรกซึมเข้าไปถึงจิตใจของคนฟัง
ทำให้หญิงหลากหลายวัยพากันหลั่งนํ้าตาออกมาอีกครั้งอันอันเมื่อเห็นว่ามีเสียงร้องไห้ดังขึ้นอีก นางจึงคิดว่าควรเปลี่ยนเรื่องเพื่อให้เกิดความดีใจแทน
“วันนี้ข้าไปขายนํ้าผึ้งมาได้สองพันตำลึงหักค่าไหและต้นทุนอื่น ๆ ออกยอดคงเหลือคือหนึ่งพันเก้าร้อยตำลึง490
ข้าจะให้พวกท่านร้อยละหนึ่งตำลึงดังนั้นพวกท่านจะได้เงินจากนํ้าผึ้งในครั้งนี้คนละ 19ตำลึง” หลังสิ้นเสียงประกาศของคนตัวเล็กแม้แต่มารดากับย่าของเจ้าตัวก็รู้สึกตกใจอย่างยิ่งยวด
เหมือนคำพูดนี้จะได้ผลเพราะนํ้าตาของทุกคนนั้นหยุดลงอย่างฉับพลัน“อันอันเจ้าคิดผิดหรือไม่ ทำไมมันเยอะแบบนี้” ลี่หม่านกล่าวปากคอสั่นโดยมีอีกหลายเสียงสนับสนุน อันอันอยากเอามือกุมขมับยิ่ง
“ไม่ผิดหรอกเจ้าค่ะ แต่ข้าขอให้พวกท่านเก็บเป็นความลับเพื่อการค้าอันยั่งยืนและความปลอดภัยของตน” อันอันพูดขึ้นอย่างหนักแน่น
โดยหารู้ไม่ว่าแม้เจ้าตัวจะไม่พูด ชาวบ้านในหมู่บ้านไหลชุนก็ไม่มีใครปริปา
