ยกเว้นแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยเหงื่อโชคดีที่ช่วงนี้เป็นฤดูเหมันต์ผู้ใหญ่สามคนภายในห้องเชื่ออย่างหมดใจ ไม่อย่างนั้นลูก/หลานจะเก่งและมีความพิเศษเหนือธรรมชาติได้ยังไงหากไม่ได้รับการสั่งสอนจากคนผู้นั้น“หากเป็นเช่นนั้น เจ้าต้องระมัดระวังตัวให้ดี คิดถูกเหลือเกินที่ให้เจ้าเรียนวรยุทธ แต่หากมีสิ่งใดไม่ชอบมาพากลอย่าลืมว่ายังมีพ่ออยู่ข้างหลัง” ผู้เป็นบิดาพูดขึ้นท่ามกลางการสนับสนุนของแม่และเมีย
“ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณเจ้าค่ะ” อันอันตอบรับอย่างว่าง่ายพร้อมกล่าวออกมาอย่างซาบซึ้งในความรักของคนในครอบครัว
‘เด็กน้อยเจ้าก็มีข้าด้วย’ กุยเฮยพูดตามพ่อของสหาย‘อืม’ อันอันรู้สึกอุ่นวาบในอกอย่างยิ่งยวดดังนั้นนางจึงนอนหลับฝันดี459
เช้าวันต่อมากิจวัตรของอันอันก็ยังคงอยู่กับการฝึกยุทธขั้นพื้นฐานจนถึงกลางยามอู่ “เลิกได้ ศิษย์น้อยเจ้าตามข้ามา” ยงเผยพูดขึ้นก่อนจะเรียกอันอัน
“เจ้าต้องการอะไร” ชายหนุ่มเข้าประเด็น
“ยาของท่านแม้จะสรรพคุณดีกระนั้นก็ยังมีข้อเสีย หากว่าท่านยอมรับข้อเสนอของข้า รับรองว่าท่านจะได้ยาที่มีสรรพคุณเต็มสิบส่วน ซึ่งหากท่านตกลงข้าจะทำให้ มีข้อแม้ว่าท่านต้องให้ข้าสี่ส่วนตกลงหรือไม่” อันอันไม่โยกโย้เช่นกัน
“เจ้ามั่นใจแค่ไหน” ยงเผยย้อนถามเนื่องจากยาที่เขาเคยใช้กับนางนั้นเป็นยาลดบวมและความเจ็บปวดที่ส่งเข้ากองทัพ
“หากท่านไว้ใจข้า ก็บอกส่วนผสมของมันมา จากนั้นข้าจะเพิ่มส่วนที่พิเศษยิ่งลงไปซึ่งข้าไม่สามารถบ
