อกได้ แต่รับรองว่าไม่มีผลร้าย หากไม่ตกลงท่านก็รับแค่ไขผึ้งไป” อันอันพูดอย่างไม่ใส่ใจ
‘ท่านเชื่อข้าเถอะ ข้าต้องการสร้างอำนาจให้บิดาดังนั้นจึงต้องยืมมือคนผู้นั้นที่อยู่เบื้องหลังท่าน’ นางคิดอย่างร้องขอแต่สีหน้าเฉยเมยเป็นอย่างยิ่ง460
คราแรกหนิงอันคิดว่าโครงเรื่องน่าจะไม่เหมือนเดิมแต่เมื่อเห็นตลับยาที่ยงเผยส่งมาให้ นางจึงคิดจะลองเสี่ยงดูกับยงเผยคนนี้ที่นางเขียนให้เขามีเบื้องหลังเกี่ยวกับพระรองของเรื่อง
“ได้ แต่เจ้าลองทำมาให้ข้าใช้ดูก่อนหากได้ผลข้าจะให้เจ้าร่างข้อเสนอ” ยงเผยยอมรับปากก่อนที่เขาจะพูดขึ้นอีกครั้ง
“เจ้ารออยู่ตรงนี้ก่อน” ชายหนุ่มหายลับไปด้านใน ไม่เกินหนึ่งเค่อเขาก็เดินกลับออกมาพร้อมกระดาษในมือ
“นี่เป็นของเจ้าว่าแต่จะให้ข้าหาสมุนไพรให้ด้วยไหม” ยงเผยถามอย่างหวังดีในขณะที่เด็กหญิงตัวน้อยกวาดตาอ่านตัวอักษร
“ไม่ต้องเจ้าค่ะ อีกไม่กี่วันข้าจะต้องเข้าเมืองเรื่องสมุนไพรข้าหาได้” อันอันกัดฟันตอบ เนื่องจากสูตรยาที่เขาให้มาเป็นยาห้ามเลือดที่ยังไม่สามารถทำให้ออกฤทธิ์ได้ในทันที
‘ท่านว่าข้าเจ้าเล่ห์ ท่านยิ่งกว่าข้าซะอีกเชอะ’ นางคิด เหตุที่นางรู้ ก็เป็นเพราะนางเป็นผู้บรรยายบทนี้เองเพียงแต่ตอนนั้นคนที่ต่อรองกับเขาคือนางเอกของเรื่อง461
หนึ่งจิ้งจอกน้อยหนึ่งจิ้งจอกตัวใหญ่ต่างจ้องหน้ากันอยู่สักพัก “ข้าขอตัวเจ้าค่ะ” อันอันยอมเป็นฝ่ายล่าถอย‘แม้คนผู้นี้จะเจ้าเล่ห์แต่เขาไม่ได้เลวร้าย อีกทั้งยังเป็น
