หาน้องสาวโดยไม่สนใจสายตาของผู้เป็นพ่อ
สาเหตุที่พวกเขาจำต้องเดินกลับออกมาก่อนเป็นเพราะชายคนนี้นั่นแหละ “พวกท่านรีบขึ้นมากันเลย” อันอันเขยิบตัวไปทางด้านหน้าพลางบอกพี่ทั้งสาม
มู่ตานเป็นผู้ขึ้นไปนั่งติดกับเด็กหญิง จากนั้นก็ตามมาด้วยยงฮ่าว และอานเจิง แม้ว่าพวกเขาจะมีตะกร้าสานอยู่บนหลังก็ไม่ใช่ปัญหาในการนั่งบนหลังหมีโตตัว
ฉงเหมาส่งเสียงงืดงาดออกมา “เจ้าตัวเล็กเอาไว้ให้โตกว่านี้ก่อนค่อยว่ากัน” อันอันพูดขึ้นเนื่องจากพอจะเข้าใจความหมายจากท่าทางของมัน ฉงเหมาจึงพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย435
นํ้าหนักของเด็กทั้งสี่ไม่ได้ทำให้ฉงต้ารู้สึกหนักเลยสักนิดมันจึงได้วิ่งแซงหน้าชาวบ้านหลายคนพาเด็กทั้งสี่ลงเขาได้อย่างคล่องแคล่วแทนที่เด็ก ๆ จะหวาดกลัวทว่ากลับตรงกันข้าม
เพราะเสียงหัวเราะอันสนุกสนานกับเสียงกรีดร้องอย่างตื่นเต้นนั้นได้ดังไปจนก้องทั้งผืนป่า“เด็ก ๆ คงสนุกหากข้ามีลูกบ้างคงดี” อานชิงพูดขึ้นแฝงความเศร้ากับพี่ชายผู้เดินอยู่ข้างกาย
“ข้าเองก็อยากมี เมียข้ายกมือปาดนํ้าตาทุกวันดีที่ว่าพอเห็นแม่หนูอันนางจึงได้สดใสขึ้นมาบ้าง” ลูกชายของแม่เฒ่าที่เคยให้มันเผากับอันอันพูดขึ้น
“อีกไม่นานข้าเชื่อว่าหมู่บ้านของพวกเราจะต้องมีเด็ก ๆมากมายเป็นแน่พวกเจ้าแค่อดทนรออีกหน่อยเท่านั้น” หรานต้าพูดปลอบชายหนุ่มรุ่นน้องทั้งสองคน
เด็กสี่กับสองหมีในตอนนี้ได้พากันมาถึงบริเวณที่สร้างบ้านของครอบครัวหยูกันแล้วและอันอันก็ลืมเรื่องกุ้
