รีบหนี ฉงซานหนีออกมาเร็วเข้า” อันอันตะโกนขึ้นเสียงดังทว่าเจ้าหมีตัวน้อยยังหันหน้ามองเด็กหญิงด้วยใบหน้าไร้เดียงสาตามเดิม และยังชี้อุ้งเท้าของมันไปด้านบนอีก แปลได้ว่านี่ไงของดีที่เจ้าต้องการ แล้วจะหนีทำไม388
ซึ่งมันไม่ได้รู้เลยว่าเคราะห์ร้ายกำลังจะมาเยือนอยู่รอมร่อ“รีบหนียังจะห่วงกินอีกเจ้าหมีตะกละ” อันอันส่งเสียงเตือนอย่างร้อนใจฉงซานเมื่อถูกผึ้งรบกวนมากขึ้น เจ้าตัวจึงได้วิ่งมาทางเด็กหญิงตัวเท่ากันอันอันเห็นท่าไม่ได้จึงได้วิ่งหนีโดยมีพี่ ๆ วิ่งตามติดกันมาเสียงหึ่ง ๆ เองก็บินไล่หลังมาอย่างโกรธแค้นเช่นเดียวกัน“ฉงซานหมีเซ่อ เจ้าทำอะไรลงไป แย่แล้วมันใกล้เข้ามาแล้วทำยังไงดี กุยเฮยคิดหาทางเร็ว” อันอันวิ่งไปส่งเสียงถามคู่หูไปตอนนี้เด็กทั้งสี่กับหนึ่งหมีไม่ได้สนใจว่าตนเองนั้นจะถูกทั้งหนามและกิ่งไม้เกี่ยวทำให้เกิดรอยขีดข่วนจนเสื้อผ้าขาดหรือไม่ตามมือของพวกเขาและใบหน้าต่างก็มีรอยขีดข่วนไม่แพ้กัน ในระหว่างที่วิ่งหนีเอาชีวิตรอดจากผึ้งป่าฝูงใหญ่มู่ตานก็เกิดสะดุดรากไม้ ทำให้นางกลิ้งไปหลายตลบ“พี่สาวท่านเป็นอย่างไรบ้าง” อันอันรีบวิ่งเข้าไปดูถามขึ้นอย่างเป็นห่วง389
โดยมีเสียงหึ่ง ๆ บินตามไม่ลดละ “คุณหนูหนีไป” มู่ตานรีบผลักผู้เป็นนาย ในระหว่างที่อันอันกำลังพะว้าพะวังอยู่นั้นเสียงกุยเฮยก็พูดขึ้น‘ลองเอานํ้าตกสวรรค์ให้มันกินดูสิเผื่อว่าจะได้ผล’ ในระหว่างที่เต่าตัวน้อยพูดก็มีชามใส่นํ้าหอมหวานบรรจุอยู่เต็มม
