้วยเช่นเดียวกัน ยงเผยทำเพียงปรายตามองนางเพียงเท่านั้น
“ไปนั่งพักและกินข้าวได้” สิ้นสุดคำนี้ทำให้เด็กทั้งหกต่างดีใจเป็นอย่างยิ่ง “หลังจากกินข้าวแล้วเจ้าทั้งสามก็มานั่งเปิดจุด379
ชีพจรกันต่อล่ะ ส่วนเจ้าที่เพิ่งมา ข้าจะให้จือฉีคอยแนะนำ จำไว้ว่าต้องทำตามอย่างเคร่งครัด” ยงเผยบอกกับเด็กทั้งสี่
หลังจากพวกเขาตอบรับเรียบร้อย “คุณหนูพวกเราจะกลับเรือนเลยหรือไม่” มู่ตายเอ่ยถามคุณหนูตัวน้อยด้วยความสงสัย
“เราจะกินข้าวกันที่บ้านของอาจารย์ เจ้าตามข้ามาเถอะ”อันอันพูดพลางจูงมือคนที่สูงกว่าให้เดินมาด้วยกัน
“จะดีหรือเจ้าคะ” มู่ตานถามสีหน้าแสดงความลังเล
“พวกข้ากินที่นี่กันทุกวันนั้นแหละ มาเถอะข้าจะแนะนำอาจารย์แม่รู้จัก นางเป็นมารดาของพี่สี่ยงฮ่าวและยังเป็นคนทำอาหารให้พวกเราด้วย” อันอันพูดขึ้นในขณะเดียวกันก็จูงมือเล็กของมู่ตานมาทางหมิงจู
หลังจากการทักทายและกินอาหารเช้าเรียบร้อย “ให้ข้าล้างเองเถอะเจ้าค่ะ” มู่ตานอาสา “ไม่ได้หรอก กินด้วยกันก็ต้องช่วยกันล้าง” อานเจิงเป็นผู้เอ่ยปากเช่นเดียวกับน้องอีกสองคนที่พากันพยักหน้าสนับสนุน380
มู่ตานรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่งที่ผู้เป็นนายรวมถึงเด็กทั้งสองใจดีกับตนไม่คิดว่านางเป็นเพียงบ่าวรับใช้
หลังจากการฝึกของครึ่งวันจบลง เด็กหญิงก็ชวนบรรดาพี่ๆ เดินขึ้นเขาเพื่อไปดูโรงงานผลิตเกลือที่ตอนนี้มีชาวบ้านบางส่วนได้ขึ้นมาทำงานบ้างแล้ว
“สวัสดีท่านอาทั้งหลาย” เด็กทั้งสี่กล่าวทัก
