ตนอันอันก็เดินตรวจดูนู่นนี่นั้นสักพัก เมื่อเห็นว่าทั้งหมีและคนต่างขยันขันแข็งเป็นอย่างดีนางจึงอยากตอบแทนด้วยอาหารอร่อย“วันนี้ข้าต้องได้กินกุ้ง” เด็กหญิงพึมพำ “พี่สามพี่สี่ พี่มู่ตานพวกเราไปดักปลาจับกุ้งกันเถอะ” เร็วเท่าความคิดไม่สู้ลงมือทำ เด็กทั้งสามจึงมองมาทางคนตัวเล็กเป็นทางเดียว384
อันอันจึงได้สื่อสารกับกุยเฮยผู้นอนแปะอยู่บนหัวผ่านทางความคิดทันที ‘เฮยเฮยพาไปหากุ้งหน่อย ข้าจะทำของสุดอร่อยให้เจ้ากิน’เต่าตัวน้อยที่คิดจะเล่นตัวอีกสักพัก เมื่อได้ยินคำว่าของอร่อย ‘เจ้าเดินเลียบลำธารไปทางต้นนํ้าเลย’ นี่คือคำตอบของเต่าผู้ติดใจฝีมือของคู่หูรีบตอบอย่างรวดเร็ว(ความโกรธเคืองอะไรนะหรือลืมมันไปเถอะ ก็เพราะมันไม่ได้ช่วยให้อิ่มท้องยังไงเล่า) นี่คือความคิดของเจ้าตัวเมื่อมีเป้าหมายแล้วเด็กทั้งสี่กับเต่าหนึ่งตัวก็มุ่งไปยังตำแหน่งนั้นทันทีโดยมีหมีตัวน้อยฉงซานแอบเดินตามมาด้านหลังอยู่ไม่ห่างเสียงกรอบแกรบจากการเหยียบใบไม้แห้งดังตามจังหวะการเดินของทั้งคนและหมี เมื่อมาถึงยังจุดหมายเบื้องหน้าอันอันก็มองหาพื้นที่ขุดหลุมดักปลาเหมือนคราวก่อนโดยไม่ลืมเทนํ้าตกสวรรค์ลงไปในหลุมด้วยฉงซานผู้ได้กลิ่นนํ้าของโปรดจึงได้พุ่งตัวเข้ามาเลียหน้าของเด็กหญิงผู้กำลังนั่งยองเบื้องหน้าเป็นเหตุทำให้อันอันก้นจํ้า385
เบาลงไปกับพื้นท่ามกลางความตกใจของเด็กอีกสามคน “ฉงซาน! เจ้าทำข้าเลอะ” หมีตัวน้อยกะพริบตาปริบอย่างเสียใจแม้อันอันจะ
