ความในใจของท่านพ่อ
ตกเย็นภายในวันเดียวกัน เมื่ออันอันได้กลับมาถึงเรือนของอานไท่ เด็กหญิงก็รีบก้าวขาสั้น ๆ ของตนไปยังหลังบ้านทันทีหนิงอันมองซ้ายแลขวาเพื่อหาอะไรบางอย่างแต่แล้ว“เด็กน้อยเจ้ามองหาอะไร” กุยเฮยเอ่ยถามออกมาอย่างสงสัย “หากุ้งนะสิ ข้ามัวแต่ยุ่ง ๆ เลยลืมของอร่อยไปเลย” อันอันพึมพัมโดยไม่ได้สื่อสารทางความคิดออกไป ทำให้นอกจากกุยเฮยได้ยินแล้วยังมีคนอื่นได้ยินด้วย“น้องสาวกุ้งคือสิ่งใด” เสียงเล็ก ๆ ของอานเจิงถามขึ้นด้วยความไม่เข้าใจเช่นเดียวกับยงฮ่าวที่ตามติดสองพี่น้องมาด้วยยืนเกาหัวอย่างฉงน“ก็ไอ้ตัวหนวดยาว ๆ มีเปลือกห่อหุ้มตามลำตัวตอนที่เราจับมาพร้อมปลายังไงละเจ้าคะ” อันอันส่งเสียงตอบโดยไม่ละความพยายามหาอาหารจานโปรดของตน363
“อะไรนะ! เจ้าตัวน่าเกลียดนั่นกินได้อย่างนั้นหรือ” ยงฮ่าวร้องเสียงหลงอย่างตกใจ“น้องไม่ได้น่าเกลียดสักหน่อย อีกอย่างรสชาติของมันก็อร่อยมาก แต่ทำไมข้าถึงหามันไม่เจอล่ะ” หนิงอันยู่หน้าเถียงพี่สี่ต่อจากนั้นก็บ่นออกมาด้วยใบหน้าแสดงความเสียดาย“ลองไปถามท่านย่าเล็กดูดีหรือไม่ เผื่อว่านางอาจจะรู้”อานเจิงเสนอ “ก็ดีเหมือนกัน” ผู้เป็นน้องเห็นพ้องครั้นแล้วเด็กทั้งสามคนก็พากันเดินออกมาตามหาผู้เป็นย่า ทันทีเมื่อหนิงอันเห็นหญิงวัยกลางคนเธอก็รีบสาวเท้าเดินไปหาอย่างรวดเร็ว“ท่านย่าเล็กเจ้าคะ เห็นกุ้งหรือไม่” คำถามของเด็กหญิงทำให้ลี่หม่านมองใบหน้าน้อยด้วยความไม่เข้าใจ“กุ้งคือสิ่งใ
