พันธมิตร
ช่วงสายของวัน หลังจากหยูเจียงจัดการนำอาหารไปให้คนงานเรียบร้อยเขาก็มานั่งเรียบเรียงเขียนถึงวิธีแก้ปัญหานํ้าตามที่ตนนึกออก ในจังหวะเขียนอักษรตัวสุดท้ายจบก็ได้ยินเสียงของคนมาเรียก“น้องเจียงมีคนมาหา” หรานต้าเป็นผู้เดินมาตามเนื่องจากผู้มาใหม่ไม่ได้บอกตัวตนของเขาทำให้ชายหนุ่มคนนี้ไม่มั่นใจว่าผู้มาเยือนใช่ท่านเจ้าเมืองหรือไม่หยูเจียงวางพู่กันในมือลงยกกระดาษขึ้นมาเป่าสองสามครั้ง “ข้าจะออกไปเดี๋ยวนี้ขอรับ” ชายหนุ่มพูดขึ้นโดยมีรุ่ยเชาคอยช่วยเก็บกระดาษเหล่านั้นให้“ขอบคุณพ่อบ้านรุ่ย” แม้ชายหนุ่มจะคืนหนังสือไถ่ตัวไปแล้ว ทว่าชายวัยกลางคนผู้นี้ก็ยังคงต้องการอยู่รับใช้เขาด้วยความเต็มใจ306
“ข้าน้อยคิดว่าคงเป็นท่านเจ้าเมืองเป็นแน่” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นในขณะเดินตามผู้เป็นนายอยู่ด้านหลัง“ข้าก็คิดเหมือนกับท่าน” ชายหนุ่มกล่าววาจาสุภาพอย่างไม่ถือตัว สองนายบ่าวเดินออกมาก็มองเห็นชายวัยกลางคนผิวค่อนข้างคลํ้ารูปร่างผอมสูง ใบหน้าของเขาดูแก่ลงไปมากจากที่เจอครั้งล่าสุดทีเดียว“พี่ชายฮุย” ชายหนุ่มร้องเรียกเขาอย่างดีใจ“น้องเจียง เจ้าเป็นอย่างไรบ้างสบายดีหรือไม่ นับตั้งแต่รู้เรื่องของเจ้าข้าก็กังวลใจมาตลอด” คำกล่าวอันสื่อถึงความจริงใจนั้นได้ทำให้คนฟังบังเกิดความอบอุ่นขึ้นทันที“ข้าสบายดีขอรับ ดีใจเหลือเกินที่เราพี่น้องได้พบหน้ากันอีก” หยูเจียงจับมือของชายร่างผอมแน่นหลังจากทักทายกันพอหอมปากหอมคอ67ชายหนุ่มจึงไ
