าร
“เด็กน้อยเรื่องเกลือไม่ใช่เรื่องนำมาล้อเล่นนะ หากข้าประทับตราและลงลายมือชื่อแล้ว เจ้าจะไม่สามารถแก้ไขได้อย่างเด็ดขาด” ชายวัยกลางคนแม้จะถูกใจเด็กคนนี้แต่ยังไงเขาก็ต้องเอ่ยข่มขู่นางสักหน่อย
“ข้าทราบดีเจ้าค่ะ หากท่านลุงลงลายมือและประทับตราตามเงื่อนไขแล้ว พวกเราจะถือว่าเป็นพันธมิตรกัน” คำพูดของเด็กหญิงได้นำพาความมึนงงมาให้ผู้ได้ฟังอีกครั้ง322
“อะไรคือพันธมิตร และเจ้ารู้เรื่องที่ข้าสนับสนุนผู้ใดได้อย่างไร ข้าหวังว่าคำถามสองข้อนี้เจ้าคงตอบข้าได้ หยูเจียงข้าขอหมึกกับพู่กัน” หานกวงฮุยพูดเสียงดัง
“พู่กันกับหมึกข้าเตรียมมาให้แล้วเจ้าค่ะ เชิญท่านลุงลงนามในหนังสือทั้งสามฉบับนี้ได้เลย ฉบับแรกเก็บไว้กับข้า ฉบับที่สองเก็บไว้กับท่าน ส่วนฉบับสุดท้ายเก็บไว้กับปู่ไท่โดยมี ท่านพ่อของข้า ท่านปู่ไท่ ท่านอาจารย์ และท่านลุงหลี่ลงชื่อเป็นพยานนะเจ้าคะ หลังลงลายมือชื่อได้โปรดระบุวัน เดือน ปีด้วย” หนิงอันผู้เตรียมหมึกมาพร้อมได้บอกคนทั้งหมดด้วยรอยยิ้มทางการค้า
(ภพนั้นไม่รวย ข้าขอรวยภพนี้ก็แล้วกัน หุหุ) ความคิดของนางได้ทำให้กุยเฮยอดเสียวสันหลังขึ้นไม่ได้อีกเป็นครั้งที่สอง
323