ปากหวานอันอันจึงได้ใช้สองมือรับเจ้าตัวน้อยมาจากผู้เป็นแม่พลางมองสำรวจเจ้าตัวเล็กไปด้วย “ดีนะที่ไม่บาดเจ็บ” สิ้นเสียงของเด็กน้อย ภายนอกห้องนอนของครอบครัวหยูก็มีเสียงฝีเท้าของคนสองสามคนมาพร้อมกับมีเสียงตะโกนถามขึ้นอย่างเป็นห่วง “พี่สะใภ้เกิดอะไรขึ้นข้าได้ยินเสียงร้องของเสี่ยวอัน”
“น้องสะใภ้ไม่มีอะไรหรอก เสี่ยวอันนางเพียงฝันร้ายเท่านั้น” ผู้เป็นย่าจำต้องโกหกออกไปอย่างจนใจ
“ไม่เป็นอะไรก็ดี ถ้าอย่างนั้นพวกข้าขอตัวก่อนนะ” ลี่หม่านพูดขึ้นอีกครั้งหลังจากฝีเท้าหน้าห้องจากไปความเงียบก็กลับคืนมา“เอาล่ะเจ้ามีอะไรจะพูด ก็รีบเข้าอย่ามัวแต่อํ้าอึ้ง ไม่อย่างนั้นก็นอนซะ” หญิงชราหันมาสนใจหลานสาวตัวน้อยพร้อมพูดขึ้นมา293
“อันที่จริงวันนี้ข้าได้นำสมุนไพรที่เจอในถํ้างูไปขายมาเจ้าค่ะ ได้เงินมาไม่น้อยทีเดียว รับรองว่าเพียงพอสำหรับการสร้างสำนักศึกษาอย่างแน่นอน” อันอันพูดขึ้นพร้อมกับนำตั๋วเงินส่งให้คนในครอบครัวดูเพื่อเป็นการยืนยันคำพูดตน
“สะ..สี่พันตำลึงทอง หยูเจียงแม่จะเป็นลม” คำพูดของหญิงชราทำให้อันอันรีบมาบีบนวดอย่างเอาใจ “ท่านย่าอย่าเพิ่งเป็นลมเจ้าคะ” ถ้อยคำของเด็กหญิงทำให้หญิงชรามองค้อนนาง
ก่อนที่ผู้เป็นย่าจะถามออกมาอย่างสงสัยระคนใคร่รู้ “เจ้าบอกมาสิว่าสมุนไพรอะไรเหตุใดมันถึงมีค่ามากขนาดนี้”
“เทพเจ้าแห่งชีวิตเจ้าค่ะ อีกทั้งข้ายังมีเหลืออยู่อีกตั้งหลายดอก” หลังสิ้นคำของอันอัน หญิงชราก็เกิดอยากจะเป็นลมขึ
