างเอาชนะอีกฝ่ายได้
หากเขาไม่มีอาวุธวิเศษสายมิติอย่างกำไลทลายมิติอยู่ คงรับการโจมตีด้วยฤทธิ์กระบี่ชวนขนลุกเช่นนี้ไม่ไหวแน่
ยามนี้เขาทำได้เพียงถ่วงเวลา หาโอกาสหนีเท่านั้น
ในทีแรก โอวหยางจั๋วรื่อก็อยากถ่วงเวลา รอให้พลังวิญญาณของเจียงผิงอันถึงขีดจำกัด พลังถดถอยแล้วค่อย ๆ สังหารเสีย แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายฟื้นพลัง เขาก็รู้ว่าตนยื้อเวลามิได้แล้ว
โอวหยางจั๋วรื่อกัดฟันกรอด ดวงตาฉายประกายมาดมั่น ใช้วิชาต้องห้ามออกมาทันที ปราณบนตัวทะยานสูงเทียบขอบเขตเซียนปฐพี รัศมีกฎเต๋าเซียนอันน่าสะพรึงกลัวเรืองรองโชติช่วงแข่งตะวัน
นับแต่บรรลุเซียนย เขาก็ไม่เคยใช้วิชาต้องห้ามอีกเลย แต่เพื่อจัดการกับเจียงผิงอัน เขาจึงปะทุรากฐานตนเอง
แม้การทำเช่นนี้จะลดอายุขัย ทำร้ายรากฐานตัวเองเป็นร้อยปียามนี้เขาก็ไม่มัวสนใจมากแล้ว
ปีศาจร้ายเจียงผิงอันนี่ต้องถูกฆ่า หากปล่อยหนีไปได้ ภายหน้าก็ยากจะหาโอกาสโจมตีถัดไปแล้ว
ยิ่งกว่านั้น เขายังได้ยินมาด้วยว่าเจียงผิงอันผู้นี้เจ้าคิดเจ้าแค้นยิ่งเพราะผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักมีส่วนร่วมฆ่าศิษย์พี่ผู้หนึ่งของเจียงผิงอัน เขาจึงล้างแค้นอย่างเอาเป็นเอาตาย ฆ่าอัจฉริยะร่วมขอบเขตของสำนักเซียนเทียนหลานจำนวนมาก มิอาจฟื้นตัวหวนคืนหากไม่ใช้เวลาเป็นร้อย ๆ ปี
พลังโจมตีของโอวหยางจั๋วรื่อเพิ่มสูง แรงกดดันต่อเจียงผิงอันทะยานตัวเฉียบพลัน ความเร็วการสิ้นเปลืองพลังของเขาก็เพิ่มอัตราเสียพลังเร็วเพียงนี้ ต่อให้เขา
