ออกหมัดเข้าใส่โอวหยางจั๋วรื่อ
อำนาจห้ากฎเกณฑ์ฉายจิตสังหารฟาดโอวหยางจั๋วรื่อกระเด็นไป ฤทธาร้ายกาจทำให้เขาเจ็บร้าวทั้งกาย
“เวรเอ๊ย!”
โอวหยางจั๋วรื่อรีบร้อนประคองตัวตั้งหลัก ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายสูงเกินไป กระทั่งเซียนยังสั่นคลอนได้ เจียงผิงอันผู้นี้ต้องได้ดูดซับพลังรากฐานระดับสูงมาแล้วแน่ ๆ จึงมีพลังเช่นนี้
และเป็นเช่นนั้นจริง ๆ หลายปีมานี้ เจียงผิงอันดูดซับรากฐานเทพโบราณมาแล้วมากมาย ทุกครั้งที่ดูดซับเพิ่มได้สักนิด ความสูงและพละกำลังของเขาก็จะขยับขึ้นเล็กน้อย
พละกำลังปัจจุบันของเขาปราชันเซียนมนุษย์ได้แล้ว
โอวหยางจั๋วรื่อกำกระบี่เซียนในมือจู่โจมเข้ามาอีกครั้ง แม้พลังป้องกันของเจียงผิงอันผู้นี้จะแข็งแกร่ง แต่ก็แลกมาด้วยปราณที่เสียไปมหาศาล ในสภาพเช่นนี้ เขายื้อให้ถึงครึ่งวันยังมิได้ เป็นโอกาสงามในการสังหาร
ทั้งสองฝ่ายงัดสารพัดกลวิธีมาโจมตีกันอย่างบ้าคลั่ง ร่างของเจียงผิงอันเพิ่มแผลกระบี่มากขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่กระดูกของโอวหยางจั๋วรื่อก็แหลกป่นไปหลายหน
ทันใดนั้น โอวหยางจั๋วรื่อก็สังเกตพบว่าปราณของเจียงผิงอันผ่อนแรงลง จึงฉวยโอกาสออกกระบี่เข้าใส่อกของเจียงผิงอันอย่างรุนแรง
ร่างของเจียงผิงอันกระเด็นลงกระแทกพื้น ฝุ่นควันคลุ้งกระจายเป็นม่านหนา แสงทองบนร่างเหือดหาย ร่างวิญญาณเทวาสิ้นฤทธิ์โลหิตรินหลั่งย้อมอก
โอวหยางจั๋วรื่อเห็นเช่นนี้ก็สุดปรีดา “ฮ่า ๆ อ่อนแอกว่าที่เซียนผู้นี้คิดอีกนะ มันจบแล้ว!”
