งเลือก ต่อให้เขาระเบิดศาสตราเซียน อย่างมากก็แค่สร้างบาดแผลเล็กน้อยให้อีกฝ่าย เขามิอาจหยุดศึกนี้ได้ จึงทำได้เพียงสังเวยอายุขัยของตน
ชายชราได้โลหิตของโอวหยางจั๋วรื่อไป ก็ขยับมือวาดเหวี่ยง เริ่มใช้วิชาต้องห้าม
โอวหยางจั๋วรื่อขมวดคิ้ว เจียงผิงอันทำอะไรอยู่? ไฉนจึงใช้พลังวิญญาณสร้างตาแก่ขึ้นคนหนึ่ง?
แม้เขาจะไม่ทราบจุดประสงค์ของเจียงผิงอัน เขาก็ยังชักกระบี่ด้วยสำนึกในอันตราย เตรียมฟาดฟันเจ้าเฒ่านี่ให้ตาย
จู่ ๆ เจียงผิงอันที่หลบเลี่ยงการโจมตีมาตลอดก็พุ่งเข้ามาประมือกับโอวหยางจั๋วรื่อตรง ๆ ใช้วิชาลับ ‘ร่างวิญญาณเทวา’ ของวิชาเทียมเทพสงคราม ฉาบร่างทองอร่ามทั้งกาย ผนึกปราณมหาศาลเพื่อพลังป้องกันเบ็ดเสร็จ
“วอนตาย!”
เมื่อเห็นเจียงผิงอันถึงกับเป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตี โอวหยางจั๋วรื่อย่อมไม่ปล่อยโอกาสนี้เสียเปล่า เขากวัดแกว่งกระบี่ปราชัน ในที่สุดก็ฟาดฟันกระบี่เซียนบนร่างเจียงผิงอันได้
ฉัวะ!
ขณะที่โอวหยางจั๋วรื่อกำลังลิงโลด คิดว่าตนจะผ่าร่างเจียงผิงอันอยู่แล้วนั้น กระบี่เขาก็ฟันร่างอีกฝ่ายจนเกิดเสียงโลหะเสียดสี
ผิวกายของเจียงผิงอันปริเปิด โลหิตไหลซิบ ทว่ามิได้ร้ายแรงนัก
ดวงตาของโอวหยางจั๋วรื่อเบิกกว้างอย่างตกใจ
กระบี่เขา ต่อให้ฟาดฟันใส่เซียนร่วมขอบเขตก็ยังผ่าร่างได้ แต่ยามฟันใส่ตัวเจียงผิงอันกลับได้เพียงแผลตื้น ๆ กระทั่งกระดูกยังมองไม่เห็น!
นี่มันพลังป้องกันผิดผีเย้ยสวรรค์อะไร!
ขณะเดียวกัน เจียงผิงอันก็
