งแล้ว เพื่อบรรลุเต๋าทะลวงขอบเขต ยามนี้เหลือแค่สร้างมันขึ้นมา แต่ต้องไปแดนยมโลก ใช้เพลิงยมโลกหลอมสร้าง เจ้าไปกับอาจารย์นะ ไปสังเกตงาน ภายหน้าก็จะได้เป็นประโยชน์กับเจ้า”
เซี่ยเปิ่นจวินกล่าวกับศิษย์ตรงหน้ายิ้ม ๆ หลายปีผ่านมา แม้จะมิได้อยู่ตรงหน้าศิษย์ เขาก็มักติดต่อกลับมาสานสัมพันธ์
ต่อให้เลี้ยงสุนัข ดูแลสักสองสามปีก็เกิดความผูกพันได้นับประสาอะไรกับหนึ่งบุคคล
เมื่อมีเยื่อใย ก็สามารถสังเวยอีกฝ่ายได้
เจียงผิงอันผรุสวาทมารดาอีกฝ่ายในใจ สารเลวเฒ่านี่วิปริตจริงๆ ผูกพันแต่ก็ยังทำเช่นนี้ได้ลงคอ
“อาจารย์ ศิษย์ได้รับคำขอหลอมอาวุธวิเศษอยู่บ้าง ไว้ศิษย์หลอมอาวุธวิเศษเหล่านี้เสร็จ จะไปแดนยมโลกกับอาจารย์นะขอรับ”
เขาพยายามถ่วงเวลา หาโอกาสหนี
“ไฉนต้องมากความ เอารายชื่อให้อาจารย์เลย เดี๋ยวเดียวก็เรียบร้อย”
ในฐานะนักหลอมอาวุธระดับเซียน แม้สถานะของเขาในสำนักร้อยศาสตราจะไม่ได้ดีนัก เขาก็ยังเป็นตัวตนระดับปรมาจารย์สามารถสร้างอาวุธวิเศษใต้ระดับเซียนได้ง่ายเยี่ยงกระดิกนิ้ว
“ศิษย์อยากหลอมเองขอรับ เพื่อที่ศิษย์จะได้พัฒนาระดับการหลอมอาวุธ มีแต่ต้องทำเช่นนี้จึงมีโอกาสเติบโต”
“ก็ได้ งั้นรอสิบวัน แต่หลังจากนั้นเราต้องไปแล้วนะ”
เซี่ยเปิ่นจวินอยากสร้างธนูมิคสัญญีใจจะขาดแล้ว ขอเพียงเขาสร้างศาสตรามารชิ้นนี้ได้ เขาก็จะสามารถใช้มันทะลวงสู่ขอบเขตถัดไป
ผู้ฝึกตนอย่างนักหลอมอาวุธและนักหลอมโอสถมีวิธีการทะลวงขอบเขตแตกต่างจาก
