เซียนชั้นยอด เจ้าเพิ่งศึกษาการหลอมศาสตราไม่กี่ปี เอาความมั่นใจที่ไหนไปปราชันพวกเขา?”
เจียงผิงอันครุ่นคิดครู่หนึ่ง จึงตอบว่า “ข้าศึกษามาหลายปีอยู่ แค่จำเวลาแน่ชัดมิได้”
โครม!
โจวหยวนความดันขึ้น ดวงตาวูบดับ ฟาดกรอบประตู ร่างสะท้านด้วยโทสะ
เขาแค่พูดเฉย ๆ มิคาดว่าอีกฝ่ายจะเรียนวิชาหลอมอาวุธมาแค่ไม่กี่ปีจริง ๆ!
ฝีมือแค่นี้กล้ารับคำท้าของคนจากโถงศัสตราเสินเชวีย? สมองถูกประตูหนีบมาหรือ?
ขณะนั้น เป้าจือวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา “ผู้จัดการ สืบมาให้แล้วเจ้าของร้านตรงข้ามเป็นของตระกูลหม่าแห่งโถงศัสตราเสินเชวีย
ผู้จัดการร้านขณะนี้ชื่อหม่าคั่ว เป็นอัจฉริยะนักหลอมอาวุธผู้ลือนามจากโถงศัสตราเสินเชวียเจ้าค่ะ”
“หม่าคั่วเริ่มหลอมอาวุธตั้งแต่อายุสิบปี สิบสองปีบรรลุเพลิงแท้สมาธิ สามสิบปีบรรลุเพลิงแท้กิเลน ห้าสิบปีบรรลุเพลิงดวงจิตดาราสามเพลิงหลอมศาสตราสูงสุด จากคำร ่าลือ อีกฝ่ายกำลังหาภาพร่างอาวุธวิเศษระดับเซียนที่เหมาะสม พร้อมบรรลุเซียนด้วยมันเจ้าค่ะ!”
ตุ้บ!
โจวหยวนเข่าทรุดลงกับพื้นด้วยดวงตาว่างโหวง “จบสิ้นแล้ว หนนี้จบสิ้นแล้วจริง ๆ อัจฉริยะระดับนี้ ต่อให้ข้าไปปราชันเองก็ไม่มีทางเอาชนะได้”
เมื่อไม่นานนี้ เขาติดหนี้พนัน ฉวยโอกาสยักยอกเงินร้านเล็กน้อยออกมาจ่ายหนี้ แต่หากธุรกิจร้านไม่ดี เขาก็ทำเช่นนี้ต่อไปไม่ได้
โจวหยวนเด้งขึ้นชี้หน้าเจียงผิงอันอย่างเดือดดาล “ไอ้โง่นี่ ยังไม่รีบไปสารภาพผิดกับปรมาจารย์เซียนอี
