“เจ้าชื่ออะไร?” เจียงผิงอันถาม
สตรีผู้นี้ทำงานเฉียบขาดมาก ภายหน้าเขาอาจต้องการคนผู้นี้
เป้าจือแสนยินดี ในที่สุดอีกฝ่ายก็ถามชื่อนาง หมายความว่าเขาเห็นค่านาง
“ข้าชื่อเป้าจือ ตัวจือจากเห็ดหลิงจือ”
เจียงผิงอันพยักหน้า จำชื่ออีกฝ่ายไว้แล้วถามต่อ “สามร้านไหนน่าสงสัยที่สุด”
เป้าจือชี้อาคารหรูตรงหน้า “ร้านตรงหน้าคือหนึ่งในนั้น”
อาคารหรูตรงหน้าเรืองจรัสงามตระการ แผ่ประกายเจ็ดสี เจิดจรัสยิ่งแม้เป็นยามกลางวัน
ท่ามกลางรัศมีเจิดจรัส มีอักษรเรืองขึ้นตัวใหญ่ว่า [โถงศัสตราเสินเชวีย]
เป้าจือแนะนำ “โถงศัสตราเสินเชวียเป็นหนึ่งในสำนักหลอมอาวุธจำนวนน้อยที่เทียบชั้นสำนักร้อยศาสตราได้ แม้จะแตกต่างจากสำนักร้อยศาสตราอยู่หน่อย แต่ก็ไม่มาก ร้านนี้ตั้งตรงข้ามร้านเรา และน่าสงสัยที่สุด”
เจียงผิงอันพยักหน้า เดินไปยัง [โถงศัสตราเสินเชวีย]
เป้าจือเดินตามไปพลางเอ่ยปาก “อาจารย์ปัว การตรวจสอบว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือ [โถงศัสตราเสินเชวีย] หรือไม่นั้นไม่ง่าย ข้าแนะนำว่าเราเปลี่ยนรูปลักษณ์แล้วซุ่มอยู่ใกล้ ๆ รอสามคนที่โผล่มาในร้านเราปรากฏตัวดีกว่านะ”
“หากปรี่เข้าไปตรง ๆ ต้องตรวจสอบไม่เจออะไรแน่ ๆ หากเป็นการลำบากอาจารย์ ผู้น้อยยินดีอยู่เฝ้าตลอดวันคืน รายงานสถานการณ์แก่อาจารย์ได้ทันที”
เป้าจือวางแผนให้เจียงผิงอันเสร็จสรรพ
เจียงผิงอันส่ายหัว “ไม่ต้องลำบากเพียงนั้นหรอก”
“อาจารย์ปัวมีวิธีตรวจสอบแล้วหรือ?” เป้าจือถามอย่างสงสัย
เจี
