“อาจารย์ ขอบคุณนะ”
เมื่อเข้ามาในห้องซื้อขาย เป้าจือก็ขอบคุณเจียงผิงอัน
ชายผู้นี้มิเพียงรักษางานของนางไว้ได้ ยังให้นางได้กำไรจากการซื้อขายอาวุธวิเศษด้วย
“ช่วยเหลือนิดหน่อย มิต้องเกรงใจ”
เจียงผิงอันมิได้เสียหายอะไร แค่ช่วยนางเฉย ๆ
เขานำอาวุธวิเศษบางส่วนที่ไม่ใช้ออกมาขาย ให้เป้าจือตีราคา
อาวุธวิเศษเหล่านี้ล้วนได้มาจากโลกใบน้อยของราชินีปีศาจก่อนหน้านี้ ระดับของมันมิได้แย่
“อาจารย์ชื่ออะไรหรือ?” เป้าจือนับจำนวนอาวุธวิเศษพลางบันทึกข้อมูลอย่างระมัดระวัง
“ปัวซือ”
เจียงผิงอันยังใช้นามแฝงต่อไป ยามนี้เมื่อมีคนคิดปองร้าย ซ่อนตัวตนไว้จะดีที่สุด
เป้าจือลอบชำเลือง นางรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายกำลังบอกชื่อแฝงกับนาง
คนทั่วไปเวลาขานนามจะชะงักไปชั่วขณะหนึ่ง ไม่ก็พูดช้า ๆเพื่อให้อีกฝ่ายได้ยินถนัดหู แต่มิใช่กับชายผู้นี้
นอกจากนั้น ชายผู้นี้ยังรู้ว่าเซี่ยเปิ่นจวินเป็นคนชอบเอาเปรียบศิษย์ แต่ก็ยังมาฝากตัว ต้องมีจุดประสงค์อื่นอยู่เป็นแน่ นี่จึงยิ่งน่าจะเป็นนามแฝง
บางที กระทั่งโฉมหน้านี้ยังปลอมด้วยซ ้า
เจียงผิงอันหารู้ไม่ว่าอีกฝ่ายเดาได้แล้วว่าเขาใช้นามแฝง และต่อให้รู้ เขาก็มิได้ใส่ใจ
“หลังจากตีราคาอาวุธวิเศษเป็นผลึกเซียนแล้ว ใช้ครึ่งหนึ่งแลกเป็นหินผลึกสามอย่าง หินแร่โลหะเซียน หินแร่เบี้ยม่วงและหินแร่ลายมังกร”
หินแร่โลหะเซียนเป็นหินแร่พื้นฐานที่สุด ใช้มากที่สุดในการหลอมอาวุธวิเศษ
หินแร่เบี้ยม่วงพัฒนาความแข็งแกร่งข
