บทที่ 75 ยืมอายุแปดเดือน จ่ายแล้วสามร้อยหยวน
“คุณคือคุณเฝ่ยใช่ไหมครับ รีบตามผมมาเลย” เจี่ยนต๋าเช่า เลขาคนใหม่ของเวินสือเหนียนสวมแว่นตากรอบดำ บุคลิกอ่อนโยนและมีมารยาทสง่างาม เวลานี้กลับมีสีหน้ากังวล
“คุณคือเลขาคนใหม่ของเวินสือเหนียนใช่ไหม?” เฝ่ยไป๋ลู่ไม่เคยเห็นเขามาก่อน
เจี่ยนต๋าเช่าพยักหน้า “ใช่ครับ คุณเฝ่ย”
เฝ่ยไป๋ลู่เห็นเขายอมรับก็เงยหน้ามองเขาไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นว่าเขาดวงแข็งมาก จนไม่ได้รับผลกระทบจากพลังแห่งความตายของเวินสือเหนียนง่าย ๆ เธอก็พอใจทันที
ดูเหมือนว่าเวินสือเหนียนจะฟังคำเธอและยอมเสริมดวงชะตาแล้ว
ดีมาก เธอไม่อยากเจอการเข้าใจผิดที่น่าอับอายจากคนอย่างเฮ่อเหลียนเจี๋ยอีก
เธอถามอีกครั้ง “เกิดอะไรขึ้นกับสือเหนียนเหรอคะ?”
นี่คือพันธมิตรของเธอ จะตายไม่ได้
เจี่ยนต๋าเช่ามองเธอด้วยท่าทีสงบนิ่ง ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังแว่นเป็นประกาย
เฝ่ยไป๋ลู่เรียกชื่อจริงของคุณชายสามเวิน เธอมีความสัมพันธ์ยังไงกับคุณชายสามเวิน?
เมื่อนึกถึงว่าก่อนที่คุณชายสามเวินจะหมดสติได้สั่งให้เขาตามหาเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยตัวเอง เจี่ยนต๋าเช่าก็ยิ่งอยากรู้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนมากขึ้น
“เครื่องรางที่คุณชายสามเวินพกติดตัวจู่ ๆ ก็เกิดไฟไหม้กลายเป็นก้อนขี้เถ้า แล้วจากนั้นเขาก็เป็นลมหมดสติไปครับ” เจี่ยนต๋าเช่าขมวดคิ้วแล้วพูดด้วยน้ำเสียงคลุมเครือ “ใบหน้าขาวซีด ลมหายใจอ่อนแรง สถานการณ์ดูร้ายแรงมากครับ”
ถ้าคุณชายสามเวินไม่สั่งให้
