“พันค้อนร้อยหล่อหลอมเป็นวิชาถลุงแร่ สร้างอาวุธวิเศษโดยไม่ต้องอาศัยไฟ”
อวิ๋นเหยากล่าวอย่างภูมิใจ “ก่อนข้าจะสร้างวรยุทธ์นี้ หากคิดจะเป็นนักหลอมอาวุธก็ต้องบรรลุกฎเกณฑ์ธาตุไฟ ใช้เตาหลอมให้ได้วิชาหลอมอาวุธที่ข้าสร้างนี้เปลี่ยนทุกสิ่งที่ว่ามา สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ กลายเป็นบุคคลขึ้นแท่นในหมู่นักหลอมอาวุธ”
ว่าพลาง อวิ๋นเหยาก็แอ่นอกโลหะของนางอย่างไม่รู้ตัว
เจียงผิงอันไม่รู้เรื่องหลอมอาวุธมากนัก จึงรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังอวดโอ่ผลงานเกินจริง
ขณะที่ความคิดนี้ปรากฏบนใบหน้า เขาก็ถูกหุ่นเชิดที่อวิ๋นเหยาควบคุม ‘พันค้อนร้อยหล่อหลอม’ เข้าใส่จนหน้าบวมจมูกเขียว
“เชื่อจ้า! เชื่อแล้วจ้า!”
เจียงผิงอันรีบตะโกน เขากลัวว่าหากยังไม่เชื่ออีก มีหวังถูกสตรีผู้นี้ทุบตายก่อนทันโดนทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาฆ่าแหง ๆ
อวิ๋นเหยาสะบัดคอยอมปล่อยไป “เจ้ามิใช่นักหลอมอาวุธ ไม่รู้สถานะของเซียนผู้นี้หรอก หากเจ้ารู้เรื่องของข้า คงบูชาข้าเช่นเทพไปแล้ว”
อวิ๋นเหยาคร้านเกินจะมากความต่อ แล้วสอน ‘พันค้อนร้อยหล่อหลอม’ ให้เจียงผิงอัน
“หากจะหลอมอาวุธก็ต้องมีแร่พิเศษ แร่เหล่านี้จะมีสิ่งเจือปน หากเป็นปกติแล้วต้องถลุงหลอมด้วยเตาไฟ แต่ ‘พันค้อนร้อยหล่อหลอม’ของข้าไม่ต้องใช้ ใช้แค่กำปั้นก็พอ”
ว่าพลาง อวิ๋นเหยาก็หยิบแร่ขึ้นมาชิ้นหนึ่ง เหวี่ยงหมัดนับพันหนในพริบตา สุดท้ายก็หลงเหลือเพียงแร่พิเศษขนาดเท่าเมล็ดข้าวขณะที่สิ่งเจือปนอื่น ๆ ถูกชำระหายไ
