เหยาซาน เงยหน้าขึ้น ก่อนจะปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน...
“คงไม่แล้วล่ะ ศิษย์พี่เฟิง… ตอนนี้ข้าเข้าใจในพื้นฐานปราณอัคคีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นในวันพรุ่งนี้ข้าคงไม่มาที่นี่แล้ว ตั้งใจว่าจะย้ายไปฝึกฝนที่หอธาตุอื่นต่อ…”
“!!!!!!!!!!” เฟิงอี้จุน เบิกตากว้างขึ้นทันที…
“จะ…เจ้าว่าอะไรนะ?! เจ้าจะไม่ฝึกต่อแล้วงั้นหรือ!!
ทั้งที่เจ้ามีความรู้แจ้งปราณอัคคี ถึงระดับนี้เนี่ยนะ!!”
เหยาซาน พยักหน้าตอบรับ…
“ข้าชื่นชอบที่จะศึกษาเรื่องที่ตนเองยังไม่แตกฉาน จึงตั้งใจว่าจะฝึกฝนปราณธาตุต่าง ๆ ให้ครบถ้วนเสียก่อน ในตอนที่ยังมีโอกาสเปลี่ยนแปลงได้ช่วงเป็นศิษย์สายนอก... หลังจากได้ลองฝึกฝนทั้งหมดแล้ว ค่อยพิจารณาอีกครั้ง ว่าจะเลือกเดินเส้นทางสายใดให้รู้แจ้งถึงระดับสูงสุด
ข้าประทับใจกับ ปราณสายอัคคี อยู่ไม่น้อย… ดังนั้นหากหอธาตุอื่น ๆ ไม่มีความน่าสนใจ ไม่แน่ว่าข้าอาจจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง ถึงเวลานั้นก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยก็แล้วกัน ศิษย์พี่เฟิง…” เด็กหนุ่มเผยรอยยิ้มเจือจางตามประสา
