…………………………………….
หออัคคี…
เหยาซาน วางตำราพื้นฐานปราณอัคคี และเคล็ดวิชาเปลวเพลิงเอกลักษณ์ ตรงหน้าผู้อาวุโสเฟิง… แน่นอนว่ามันได้สร้างความงุนงงให้กับชายชราเป็นอย่างมาก เพราะเด็กหนุ่มเพิ่งจะนำตำราออกไปเมื่อช่วงสายของวันนี้ แต่พอตกค่ำกลับนำตำรามาคืนเสียแล้ว…
“นี่มันอะไร?! ข้าบอกแล้วใช่หรือไม่ หากเจ้าคิดจะย้ายไปหอธาตุแห่งอื่น ค่อยนำกลับมาคืน ไม่จำเป็นต้องนำกลับมาคืนวันต่อวัน…” ผู้อาวุโสเฟิง กล่าวขึ้น
เหยาซาน ยิ้มแห้ง ๆ แสร้งทำสีหน้าว่าผิดหวัง…
“ผู้อาวุโสเฟิง ดูเหมือนว่าเคล็ดวิชาปราณอัคคีมันจะยากเกินไปสำหรับข้า ดังนั้นข้าจึงอยากลองย้ายไปศึกษาสายลมปราณที่หอธาตุแห่งอื่นก่อน...”
ชายชราได้ยินเช่นนั้นก็กดหัวคิ้วต่ำลงทันที แน่นอนว่ามันย่อมสร้างความขุ่นเคืองใจไม่น้อย…
“เพียงแค่ครึ่งวัน เจ้าก็บอกว่ามันยากเสียแล้วงั้นหรือ!! ช่างไร้ความอดทนและไร้ความพยายามสิ้นดี!! เช่นนั้นก็สุดแล้วแต่เจ้าเถอะ หากจะไปข้าก็ไม่ห้ามอยากไปลองฝึกฝนที่อื่นก็ตามใจเจ้า หากแต่บอกเลยว่ามันก็มิได้แตกต่างจากที่นี่นักหรอก...”
เสียงพ่นลมหายใจท้ายประโยค บ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างยิ่ง…
