ตอนที่ 161
“ไปกันเถอะ มีเวลาแค่ครึ่งชั่วยาม!!”
ทั้งสองชายชราระเบิดเงาร่างที่พร่าเลือน พุ่งกายดุจเส้นแสงตรงไปยังสำนักสายลมประจิม ระยะทาง 30 ลี้ ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งก้านธูป ก็สามารถไปถึงได้… เจตนารมณ์ของทั้งสองชัดเจนแจ่มแจ้ง เลือกที่จะตรงเข้ามาจากเส้นทางแนวป่าทึบหลังขุนเขาลูกที่ 2 อันเป็นเขตสุสานศาสตราที่ไม่มีผู้คนคอยเฝ้าระวัง
ม่านพลังของสำนักสายลมประจิม ใช่ว่าจะอ่อนแอ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ายอดฝีมือระดับนี้ก็ยากป้องกันได้ เพียง ลู่เหรินฮ่าว หมุนวนลมปราณสีส้มขั้นที่ 8 จากทั่วร่าง ระเบิดพลังหมัดที่อันแน่นไปด้วยลมปราณชั้นจักรพรรดิ ในหมัดแรกม่านพลังสั่นสะเทือน หมัดนี้สองม่านพลังเกิดรอยร้าว และหมัดที่สามม่านพลังก็พังทลายในที่สุด!!
ทว่าการพังทลาย หรือแม้แต่แรงปะทะก่อนหน้าทั้งหมด กลับเงียบงันไม่มีเสียงสะท้อนใด ๆ เกิดขึ้น ทั้งหมดล้วนมาจาก เฒ่าวิญญาณ ที่ใช้อาคมภูตผีสร้างขอบเขตปิดกั้นเอาไว้ ลบเลือนเสียงและแรงปะทะทั้งหมดที่สะท้อนออกมา… การประสานร่วมมือของสองชายชรา บ่งบอกถึงความชำนาญ และชัดเจนว่าร่วมมือกันมาบ่อยครั้งแล้ว…
