น แต่เขาเหมือนไม่โดนอะไรเลย?”
เจียงผิงอันสัญจรอิสระ ไร้การหยุดพัก ราวไร้แรงกดดันใด ๆ
“เขาฝืนรับแรงกดดันนี้ได้หรือ?”
“ไม่มีทาง! แรงกดดันเช่นนี้คือขีดจำกัดของทุกขอบเขต ไม่มีทางที่อัจฉริยะไร้เทียมทานคนใดจะฝืนแรงกดดันเช่นนี้ได้ง่าย ๆ เว้นแต่จะเป็นอัจฉริยะในร้อยอันดับแรกตราบประวัติการณ์”
“คนผู้นี้ต้องมีสมบัติพิเศษอะไรอยู่แน่ เลยเมินเฉยต่อแรงกดดันนี้ได้!”
ปวงชนเชื่อว่าผู้ฝึกตนตรงหน้ามีสมบัติกับตัว หาเชื่อไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นหนึ่งในร้อยอันดับอัจฉริยะตราบกาล
บุคคลระดับนี้มีน้อยยิ่ง จะมาเจอง่าย ๆ ได้อย่างไร ก่อนหน้านี้เพิ่งโผล่มาคนหนึ่ง คนผู้นั้นต่อสู้สี่ร้อยวันแทบไม่หยุดพัก พลิกประวัติศาสตร์เอาชนะเวิ่นชางเทียน เพิ่งปรากฏตัวก็สะท้านสะเทือนทั่วสำนักศึกษาชางจือ
แต่นั่นก็แค่คนเดียว
“เวรเอ๊ย หากรู้ว่ามีสมบัติพรรค์นี้ น่าจะฆ่าเขาเสียก่อน”
ดวงตาเปี่ยมจิตสังหารบางคู่จ้องมองเจียงผิงอัน หากมิใช่เพราะแรงกดดันที่นี่มหาศาลเกินลุกขึ้นสู้ พวกเขาคงลงมือกันแล้ว
ไฉนพวกเขาต้องหมอบกราบ แต่เจ้านี่เดินตัวปลิวได้
มีเพียงคนจากคณะเลือดเหล็กที่รู้ว่าที่เจียงผิงอันเดินตามปกติได้ที่นี่มิใช่เพราะสมบัติอะไร แต่เป็นเพราะความเชื่อมั่นไร้สั่นคลอนอันน่าสะพรึงกลัวของอีกฝ่าย
แรงกดดันใด ๆ ในขอบเขตเดียวกันมิได้ผลกับเขา มีแต่ต้องเป็นแรงกดดันจากเซียน
เจียงผิงอันก้าวต่อ แม้จะอยู่ภายใต้แรงกดดันแต่ก็ไร้ผลกับเขาไม่นานก็เดินผ่านกัวชิง
