“ผู้ศิษย์นั้นเป็นลูกผู้ชายคนหนึ่ง ในเมื่อรับปากจะเข้าร่วมกับทั้งสองแผนกแล้ว แม้จะเสียขวัญกับเหตุการณ์ความเป็นตายที่เกิดขึ้นเป็นอันมาก หวาดกลัวต่อความมุ่งร้ายแห่งสายลมสีเขียวปานใด แต่ก็จะสะกดสิ่งเหล่านั้นไว้สำนัก!! ทำตามความคาดหวังของสองผู้อาวุโสอย่างสุดความสามารถ!!” เหยาซาน ประกาศกล้าออกมาน้ำเสียงแน่นหนัก ทั้งยังเน้นย้ำความเป็นลูกผู้ชายในถ้อยประโยค ว่าเมื่อรับปากแล้วจะต้องทำให้ได้
แน่นอนว่าวาจาเน้นย้ำไปเช่นนั้น เท่ากับเป็นการตอกย้ำ ผู้อาวุโสเถิง และผู้อาวุโสจาง ให้ใบหน้าเขียวคล้ำ!! ในฐานะผู้อาวุโสสูงสุด การที่ลั่นวาจาโพล่งออกไปแล้วว่าจะมอบสิ่งของที่เสนอยื่นให้ เหยาซาน เมื่อเข้าร่วมแผนกตน ไหนเลยที่จะบิดเบือนคำพูดคำกล่าวนั้นได้ หากทั้งสองพยายามกลับกลอกหรือแปรเปลี่ยนเป็นเงื่อนไขใหม่ นั่นจะมิเท่ากับว่าทั้งสองผู้อาวุโสมิใช่ลูกผู้ชายหรอกหรือ?!
วาจาที่คล้ายกำลังจะเปล่งออกจากลำคอ พลันถูกกลืนหายลงท้องไปในพริบตา…
