ตอนที่ 34
ซุน แยกตัวออกมากับ ฉีลู่ชิง… ซึ่งน่าแปลกที่คุณหนูอย่างนางไม่มีผู้ติดตามมาด้วย หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะทั่วทั้งเมืองบุปผาแดงแห่งนี้ มิต่างอะไรกับอาณาจักรของตระกูลฉี มีอำนาจสูงสุด และเป็นตระกูลชั้นพิเศษเพียงหนึ่งเดียว ทุกคนโดยรอบที่นางเดินผ่านล้วนแสดงความเคารพต่อนาง หากเกิดเรื่องเลวร้ายใด ๆ เชื่อว่าทุกคนในระยะสายตา คงพร้อมที่จะเข้ามาปกป้องนางเช่นกัน…
เด็กหนุ่ม กลืนน้ำลายฝืดเคือง ประจักษ์แก่สายตาในสิ่งที่เรียกว่าอำนาจ… ไม่ต้องกล่าวถึงตัวเจ้าเมือง เพียงแค่สมาชิกคนในตระกูลยังมีอำนาจเป็นล้นพ้น… สายตาโดยรอบที่มองกดดันมายัง ซุน ทำให้ เด็กหนุ่ม ไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปเคียงข้างนางด้วยซ้ำ ได้แต่เดินจูงม้าตามในระยะ 2-3 ก้าว อยู่ห่าง ๆ
“เจ้ามาทำอะไรที่นี่?” นางเอ่ยถามขึ้น
“ก็ในวันนั้น พ่อบ้านฉี เป็นคนแนะนำให้ข้าหลบหนีออกมาจากจวนผู้ว่ามิใช่หรือ?!” ซุน กล่าวตอบตามตรง แม้จะหวั่น ๆ กับสายตาของผู้คนโดยรอบ แต่สำหรับตัวหญิงสาว ซุน ก็ไม่ได้มีความหวั่นเกรงกับสถานะของนางเท่าใดนัก ที่ยอมเรียกนางว่าคุณหนูก็เพื่อให้เกียรติกับนาง…
