นางกดหัวคิ้วลงต่ำเล็กน้อย แต่ก็มิได้กล่าวสิ่งใดต่อ…
นางยังคงสืบเท้าต่อไปให้ ซุน ติดตาม…
“เจ้าคงไม่ได้เลือกให้ข้าตามมา เพียงเพื่อถามเรื่องนี้ใช่หรือไม่?!” เด็กหนุ่ม เอ่ยถามขึ้น
“ถูกต้อง… แต่ก่อนจะเข้าเรื่องของข้า อยากถามเจ้าก่อนว่าเพราะอะไรเจ้าจึงเลือกมาที่เมืองนี้?!” นางตอบกลับด้วยคำถาม
“เปล่าเลย… ข้าไม่ได้ตั้งใจมาที่เมืองนี้ แต่ข้าตั้งใจที่จะไปเมืองหลวง ที่นี่เป็นเพียงเส้นทางผ่านเท่านั้นเอง… ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟังแล้วยังไง เรื่องที่เหล่าซือของข้าถูกกลุ่มโจรจับตัวไป ที่เมืองหลวงมีสหายของเหล่าซืออยู่ที่นั่น ข้าจึงตั้งใจจะไปขอความช่วยเหลือ…” ซุน กล่าวตอบน้ำเสียงเรียบเฉย แต่มิได้ลงรายละเอียดเท่าใดนัก
“พอจะบอกได้หรือไม่ ว่าสหายของเหล่าซือเจ้าเป็นใคร?! ที่เมืองหลวงตระกูลฉีของข้าก็อิทธิพลอยู่ไม่น้อย รู้จักผู้คนก็มาก หากเป็นบุคคลที่พอมีชื่อ ข้าอาจจะช่วยเหลือเจ้าได้…”
ซุน กดหัวคิ้วต่ำลงเล็กน้อย… ด้วยนิสัยของนางที่แสนเย็นชา ซุน เชื่อว่านางมิได้มีน้ำใจถึงเพียงนี้
“คุณหนูฉี… เจ้าจะไม่ดูใจดีเกินวิสัยไปหน่อยหรือ?! แสดงว่าเรื่องที่เจ้าจะขอร้องข้า เป็นเรื่องใหญ่ไม่น้อยเลยสินะ…”
