สามมือปราบสั่นสะท้าน เมื่อถูกจดจ้องด้วยสายตาเช่นนั้น… ทุกคนรู้ดีถึงนิสัยของ มือปราบเฉิน เหล่ามือปราบใต้อาณัติ จึงไม่มีใครหาญกล้าขัดคำสั่ง… ทั้งสามรีบทำความเคารพ ก่อนจะโดดขึ้นหลังอาชาควบตรงไปยังเขตหมู่บ้านในทันที…
ซุน เหลือบมองผู้ที่จากไปด้วยหางตา หากปล่อยเวลาให้เนิ่นนาน ซุน คงยากที่จะหลบหนีไปจากที่นี่ได้… ชายแซ่เกา และกลุ่มลูกสมุน ที่แม้แต่ มือปราบเฉิน ยังหวาดกลัวไม่กล้าขัดขืน เป็นกลุ่มยอดฝีมือที่ระดับชั้นลมปราณของ ซุน ในตอนนี้ไม่สามารถเผชิญหน้า…
เฒ่าชีเปลือย ล่องลอยร่างวิญญาณเข้ามาเรียบเคียงใกล้ ๆ
“นี่เจ้าเด็กหยาบช้า… คนตรงหน้าเจ้านั้นเป็นยอดฝีมือชนชั้นลมปราณสีเขียวขั้นต้น เหนือกว่าเจ้าถึง 2 ระดับชั้นลมปราณ หากเทียบกับระดับมือปราบที่เจ้าเคยเผชิญหน้ามา เจ้านี้เก่งกาจกว่าพวกนั่นอยู่หลายขุม ดังนั้นอย่าได้ประมาทเจ้านี่เป็นเด็ดขาด…”
เด็กหนุ่มพยักหน้าตอบรับเบา ๆ ซุน เองในเวลานี้ ก็เริ่มที่จะใช้สัมผัสลมปราณเป็นบ้างแล้ว… ย่อมเห็นถึงออร่ามหาศาลที่ มือปราบเฉิน แผ่ล้นออกมา มันหนาแน่นยิ่งกว่าออร่าของ ซุน นับสิบเท่า อีกทั้งในด้านประสบการณ์ และทักษะวิชา เด็กหนุ่มก็ล้วนแล้วแต่เสียเปรียบ…
