ตอนที่ 12
“หากจะเรียนรู้วิชาลมปราณ…
ก็จงโขกศีรษะคำนับ เหล่าซือ อีกครั้ง…”
วาจาของชายชราแน่นหนักดุจหินผา กำชับหนักบ่งบอกว่า ซุน ควรพิจารณาให้ถี่ถ้วน มิใช่เพียงแค่ใช้อารมณ์ชั่ววูบตัดสินใจทำสิ่งใด… เด็กหนุ่ม ย่อมเข้าใจดีถึงความหมายที่ เหล่าซือ พยายามจะสื่อ เกี่ยวกับมิตรและศัตรูของ เหยาหมิง นั้นมิใช่ระดับสามัญ หาไม่แล้วก็คงไม่มาเป็น เหล่าซือ ในดินแดนรกร้างห่างไกลเช่นนี้เพื่อหลีกหนีความวุ่นวาย
แววตาของ ซุน เปล่งประกาย ก่อนจะลุกยืนสืบเท้าเข้ามา ทิ้งเข่าลงแนบพื้นเบื้องหน้า เหยาหมิง…
“เหล่าซือ… ท่านเป็นทั้งผู้มีพระคุณ เป็นทั้งอาจารย์ เปรียบเสมือนบิดาของข้า… สิ่งที่ข้าจะเรียนรู้จากท่านนั้นจะมิใช้เพียงเพื่อประโยชน์ส่วนตน แต่ข้าจะเรียนรู้เพื่อปกป้องคนรอบข้าง ปกป้องผู้อ่อนแอ และปกป้องผู้ที่ควรได้รับการปกป้อง…
โปรดรับการคำนับครั้งที่สอง…”