ตอนที่ 11
“เหล่าซือ!! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!!” เสียงของ กังเฉิง แผดดังมาตั้งแต่ยังไม่โผล่หน้า… เด็กหนุ่มแบกร่างของสหายที่หมดสติวิ่งไม่หยุดหลายสิบลี้ ทั้งที่ยังมิได้ฟื้นตัวจากการต่อสู้เมื่อคืนด้วยซ้ำ นอกจากใบหน้าจะซีดเผือดไร้เลือดฝาด เหงื่อยังโทรมกายมิต่างถูกน้ำสาด…
ชายชราได้ยินเสียงเอะอะตั้งแต่เช้าตรู่ ทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาให้เหล่าเด็ก ๆ เข้ามาร่ำเรียน จึงก้าวเดินออกจากเรือน... หากแต่เมื่อ เหยาหมิง ออกมาจบเจอสภาพของ กังเฉิง และ ซุน ในเวลานี้ ก็รู้ได้ทันทีว่ามิใช่เรื่องดีที่เกิดขึ้น…
“เกิดอะไรขึ้นกัน!! พวกเจ้าไปทำสิ่งใดมาเมื่อคืน!!”
กังเฉิง ทรุดตัวลงเบื้องหน้า เหล่าซือ…
หายใจหอบหนัก แต่ยังปักใจห่วงสหาย…
เหยาหมิง เพียงได้กลิ่นอาย และเห็นปลายนิ้วที่ม่วงดำ ก็ทราบได้ทันทีจากประสบการณ์มากมายในยุทธภพ… สิ่งแรกที่ เหยาหมิง ได้กระทำ คือเปิดถลกเสื้อของ ซุน ออก ก่อนจะชี้สกัดจุดชีพจรอย่างรวดเร็วเพื่อชะลอการไหลเวียนของโลหิต ป้องกันมิให้พิษแทรกซึมเข้าสู่หัวใจ…
