ก่อนที่ชายชรา จะหันมองมายัง กังเฉิง… ในเวลานี้ อาการของ กังเฉิน ก็น่าเป็นห่วงเช่นกัน เพราะการแบกร่างของ ซุน จึงแตะต้องตัวโดยไม่ระวัง ทำให้พิษแทรกซึมเข้าไปที่ตัวของ กังเฉิง โดยตรง ผนวกกับที่ชายหนุ่มฝืนออกแรงวิ่งแบกร่างสหายมาโดยตลอด พิษจึงยิ่งกระจายอย่างรวดเร็ว…
แต่โชคดีที่ กังเฉิง ฝึกฝนลมปราณมาในระดับหนึ่ง ทำให้ร่างกายสามารถทนต่อพิษได้พอสมควร ผิดกับ ซุน ที่ฝึกฝนแต่ตบะและสมาธิเป็นหลัก ร่างกายจึงไม่อาจต้านพิษได้เลยแม้เพียงนิด…
“กังเฉิง… โคจรพลังตามที่ข้าบอก...” ชายชรา เหยาหมิง เค้นเสียงขึ้น ก่อนจะทาบมือลงบนร่างของ กังเฉิง… ด้วยความที่มีพื้นฐานอยู่แล้ว การโคจรตามการชี้นำจึงมิใช่เรื่องยากเย็นนักสำหรับเด็กหนุ่ม ไม่นานพิษทั้งหมดก็ถูกถ่ายเทมาร่วมกันที่ปลายนิ้ว…
เหยาหมิง กรีดปลายนิ้วของ กังเฉิง เพียงเล็กน้อยพิษก็ถูกขับจนพุ่งออกมาพร้อมโลหิตบางส่วน สีหน้าของ กังเฉิง ผ่านคลายลงอย่างรวดเร็ว…
“โคจรลมปราณตามที่ข้าบอกเมื่อครู่อีกไม่เกิน 3 รอบ พิษน่าจะถูกขับออกมาจนหมด… โชคดีที่มันมีปริมาณน้อยนิด และไม่ใช่พิษที่รุนแรงมากจึงถูกขับออกมารวดเร็ว เจ้าคงไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากนัก…”
