“หัวหน้า… ดูยังไงอาจารย์ชราผู้นั้น ก็ไม่น่าจะใช่ เหยาหมิง ที่เราตามหา มันไม่มีรัศมีลมปราณใด ๆ ออกมาจากร่างด้วยซ้ำไป…” สมุนผู้หนึ่งเอ่ยทักขึ้น
หัวหน้าเกา ขมวดคิ้วเล็กน้อย…
“นั่นสินะ… สงสัยว่า เตียมู่หยง มันคงเพียงแค่บังเอิญแวะมาที่นี่เท่านั้น คงไม่เกี่ยวข้องอะไรกับ เหยาหมิง ที่พวกเราตามหา… ถอนกำลังช้า ๆ อย่าให้ผู้คนแตกตื่น…”
กลุ่มชายฉกรรจ์ตัดสินใจถอนกำลัง…
เหล่าซือ หดนัยน์ตาแคบลงเห็นน้อย ก่อนจะจดจ้องไปยังกลุ่มคนที่ล่าถอยไปนอกระยะแล้ว…
“เจ้าเตียมู่หยง… สร้างเรื่องให้ข้าอีกจนได้!! ดีที่พวกมันยังไม่แน่ชัดในข้อมูล จึงยอมล่าถอยกลับไป แต่ก็คงไม่มีสิ่งใดมาการันตีได้ว่า พวกมันจะไม่กลับมาที่นี่อีก… หรือเราควรจะไปจากที่นี่ดี?!”
ชายชราพึมพำในใจกันตนเอง พลางถอนหายใจแน่นหนักออกมา…
…………………………………………….
ภายในโรงเตี้ยม…
ซุน เกิดข้อสงสัยภายในใจถึงการมาของกลุ่มศิษย์สำนักหงส์สราญ นอกเหนือจากศิษย์กลุ่มนี้แล้ว ยังมีสตรีสูงอายุอีกผู้หนึ่ง นางดูคล้ายอายุราว ๆ 50 ปี หากแต่เพราะการฝึกฝนลมปราณ ยิ่งบรรลุระดับที่สูงขึ้นก็จะยิ่งคงสภาพความเยาว์วัยได้เกินกว่าอายุแท้จริง ทำให้ภาพลักษณ์ภายนอกอาจคลาดเคลื่อนไปจนยากจะคาดเดา…