“มีแม้กระทั่งอาจารย์ติดตามมาด้วยงั้นหรือ?!” เด็กหนุ่ม ยิ่งรู้สึกสนใจมากยิ่งขึ้น…
ซุน ค่อย ๆ หลับตาลงตั้งสมาธิแน่วแน่ ก่อนจะบริกรรมคาถาพึมพำในลำคอ… ด้าน กังเฉิง เคยเห็น ซุน เป็นเช่นนี้อยู่บ่อยครั้งแล้ว แม้ไม่ทราบรายละเอียดนักว่า ซุน กำลังทำสิ่งใด แต่ก็ไม่คิดจะเอ่ยถาม…
“อาคม หูทิพย์”
ช่วงเวลานั้นเอง ประสาทสัมผัสการฟังของ ซุน ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง!! เสียงเล็กน้อยแม้เพียงการขยับปีกของแมลงยังแว่วเข้าหู ทุกการสนทนาภายในโรงเตี้ยมแห่งนี้ล้วนก้องดังชัดเจน ขึ้นอยู่กับว่า ซุน จะเลือกจดจ่อกับคำพูดของผู้ใด…
ซึ่งแน่นอนว่า ซุน เพ่งสมาธิไปยังกลุ่มหญิงสาวเหล่านั้น…
“คืนนี้แล้วสินะที่จะครบ 10 วัน ตามคำบอกเล่าของชาวบ้านที่ชายฝั่ง…”
“ทุก ๆ สิบวัน จะมีชาวบ้านที่ออกหาปลาหายสาบสูญจำนวนหนึ่ง… คาดว่าคงเป็นสิ่งนั้นไม่ผิดแน่ แต่ปัญหาคือพวกเรายังไม่ทราบถึงระดับความน่ากลัวของมัน…”
“อย่างไรเสียนี่ก็เป็นภารกิจลับ และเป็นโอกาสสุดท้ายที่พวกเราจะลงมือแล้ว เนื่องจากข่าวลือนี้ได้ไปถึงหูของทางการเป็นที่เรียบร้อย อีกไม่นานทางการคงจะส่งยอดฝีมือเข้ามาตรวจตรา ถึงเวลานั้นพวกเราก็จะหมดสิ้นโอกาสลงมือ…
