ทำลายล้าง
กฎทำลายล้างและกฎแห่งการสร้าง สองกฎเกณฑ์สุดขั้ว มีพลังอันยากคะเนถึง
“ผู้อาวุโสเผ่ามังกรสวรรค์ของข้าหรือจะพ่าย? อย่าล้อเล่นน่า นี่แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น จากนี้ เดี๋ยวพวกเจ้าก็จะได้เห็นฤทธาบรรพชนเผ่ามังกรสวรรค์ของข้าเอง!”
หนึ่งเสียงพลันดังขึ้น ปวงชนล้วนหันมองตาม พบว่าต้นเสียงเป็นผู้ฝึกตนซึ่งมีเกล็ดมังกรทั่วกายผู้หนึ่ง
ผู้ฝึกตนคนนี้อยู่ในขั้นปลายระดับเขตแดน หลายคนรู้จักเขา ในการประลองอัจฉริยะร้อยแดนดินชางจือรอบก่อน เขาได้อันดับเก้าเป็นหนึ่งในอัจฉริยะสูงสุดที่จะได้เป็นเซียนอย่างแน่นอน
เขาเป็นทายาทของหลงเจวี๋ยเฟิง
ทายาทยังแข็งแกร่งเพียงนี้ ก็คาดคิดได้ว่าตัวหลงเจวี๋ยเฟิงเองต้องน่ากลัวเพียงไหน
“โฮก!”
เสียงมังกรคำรนเลื่อนลั่นทั่วสมรภูมิ กระทั่งผู้คนนอกสมรภูมิมากมายยังร่างสะท้าน แม้การฝึกฝนจะสูงกว่าก็ตามที นี่เป็นแรงกดดันต่อวิญญาณจากสิ่งมีชีวิตระดับสูงกว่า ทำให้โลหิตของพวกเขาจับตัวแข็ง
ร่างของหลงเจวี๋ยเฟิงขยายขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็กลายเป็นสัตว์ร้ายยักษ์ใหญ่ขนาดหลายพันจั้ง ตระหง่านลับเมฆา
ปราณปีศาจคละคลุ้ง กรงเล็บแหลมเรืองรอง เกล็ดมังกรดุจโล่ไร้คู่เทียม
ปวงชนแหงนหน้ามองตัวตนน่าสะพรึงกลัวนี้ ก็เกิดคำถามในใจว่า: นี่คือพลังที่ผู้ฝึกตนขั้นต้นระดับเขตแดนปลดปล่อยออกมาได้จริงๆ หรือ? กระทั่งยอดฝีมือขั้นปลายระดับเขตแดนยังมิกล้ามองข้ามเลย
ทายาทของหลงเจวี๋ยเฟิงมองบรรพชนของตนอย่างนับถือ
