ปล่าประโยชน์ รากฐานสัตว์ร้ายจักรวาลชิ้นนั้นให้เทียนอวี่ไป
กลับกัน ให้เทียนอวี่เติบโตมาแล้วอุทิศตนเพื่อเสินกวงของเรา ดีที่สุดแล้ว”
“ขอบคุณใต้เท้าผู้บัญชาการ!”
เฉียนอู่สะเทือนใจยิ่ง ผู้บัญชาการขับเหมียวเสียผู้บรรลุเซียนก่อนอายุครบร้อยออกจากคณะเพื่อบุตรชายนาง ทำให้เฉียนอู่รู้สึกถูกเอาใจใส่อย่างยิ่ง และยามนี้อยากอุทิศตนให้เสินกวงอย่างเต็มที่
นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่คณะเสินกวงขับเหมียวเสียออก เพราะมันจะยิ่งกระตุ้นความภักดีของเฉียนอู่ต่อเสินกวง
แค่เหมียวเสียคนเดียว ไม่มีผลอะไรกับพวกเขาเสินกวงเลย ส่วนเจียงผิงอันผู้นั้น จะให้มองยังมิควรค่า
ผู้กล้าตั้งคำถามกับเขาเช่นนั้นต้องถูกขับออก อำนาจของเขาห้ามถูกล่วงล ้า
งานเลี้ยงดำเนินต่อ ปวงชนชนแก้วสังสรรค์ เสวนารื่นเริงราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ขณะเดียวกัน เหมียวเสียเดินพลางด่าพลาง
“สารเลวสมควรตายพวกนี้! เหตุใดมาขโมยส่วนแบ่งข้า! ข้าช่วยพวกเขาแท้ ๆ แต่สุดท้ายกลับไม่ได้อะไร เรื่องน่าหงุดหงิดที่สุดคือสารเลวพวกนั้นไล่เราออกทันที! ไม่ให้ค่ากันเลยสินะ?”
เจียงผิงอันที่ข้างกายนางกล่าวขึ้น “ศิษย์พี่หญิง เจ้าเป็นเซียนมนุษย์แล้ว ต้องขัดเกลาบุคลิกให้สมเป็นเซียนสิ อย่าฮึ่มแฮ่นักเลย”
“รากฐานของเจ้าโดนปล้นนะ ไม่โกรธหรือไร?”
เหมียวเสียรู้สึกชอบกลว่าเจียงผิงอันสุขุมเกินไป
“ต้องโกรธอยู่แล้ว แต่โมโหโทโสไปได้อะไร แค่ยอดฝีมือ‘ขอบเขตเซียนมนุษย์’ พวกเขายังมีตั้งหลายสิบ มิต้องพู
